Uczestniczył w negocjacjach dotyczących restrukturyzacji długu publicznego Polski.

11 maja 2004 powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, odpowiedzialnego za dług publiczny; odwołany z niego 5 grudnia 2005. Ponownie objął funkcję wiceministra finansów 1 lipca 2010, odpowiadając za kwestie rachunkowości oraz audytu i zostając zarazem głównym rzecznikiem dyscypliny finansów publicznych oraz przewodniczącym Komisji Nadzoru Audytowego. W lipcu 2011 w zakresie jego kompetencji znalazły się również rynki i instytucje finansowe. Między sierpniem a wrześniem 2011 członek Komisji Nadzoru Finansowego – przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Podał się do dymisji z obydwu funkcji i został odwołany 19 grudnia 2011 po ujawnieniu przez Instytut Pamięci Narodowej, że w 1988 r. został zarejestrowany przez Służbę Bezpieczeństwa jako kontakt operacyjny lub tajny współpracownik „Gaiko”. IPN skierował przeciw niemu akt oskarżenia. Pierwszy proces w tej sprawie zakończył się jego skazaniem, jednak orzeczenie to zostało uchylone przez Sąd Najwyższy. W drugim procesie w 2018 r.