Podczas chodzenia, kobieta przytrzymywała jedną lub obie strony għonnella prawą ręką.
Warianty lokalne W niektórych maltańskich wioskach (przede wszystkim Żabbar i Żejtun), kobiety nosiły odmianę għonnella zwaną „ċulqana”, która zazwyczaj była niebieska, udekorowana białymi kropkami lub białym kwiatowym haftem. W Għargħur okrycie tego typu znane było jako „stamina”. Nie było wykonane tak starannie i finezyjnie jak għonnella. W rzeczywistości była to zewnętrzna część garderoby, noszona na głowie i okrywająca 3/4 pleców i boków ciała. Mówi się, że „ċuqlana” była poprzedniczką għonnella.
Pochodzenie Istnieje wiele teorii usiłujących wyjaśnić pochodzenie tego stroju, jednak dziś prawda pozostaje w sferze domysłów. Przekazy mówią, że għonnella pochodzi od długiej spódnicy, często zarzucanej na głowę w celu zapewnienia cienia; niektórzy historycy uważają, że powstała ona pod wpływem zarówno włoskich, jak i sycylijskich rytuałów żałobnych, i wprowadzona została na wyspie w okresie rządów Zakonu św. Jana. Istnieje też przekonanie, że może to być zaadaptowana wersja hiszpańskiej mantyli.