Vasconcellos był również szanowanym rycerzem zakonu św. Jana Jerozolimskiego. Na Maltę przybył 1 kwietnia 1572 roku. Przed przybyciem na Maltę spędził pewien czas pod rozkazami księcia Juana de Austria. Przez dwa lata był kapitanem galery „Esperança”. Był dobrze znany ze swej odwagi i brawury w różnych wyprawach morskich przeciw Imperium Osmańskiemu. Był baliwem Aquili i Akry. Pełnił wiele misji dyplomatycznych z ramienia zakonu, zanim w roku 1613 został dowódcą jego floty. Był tytularnym komandorem Elvas, a następnie Vera Cruz. Oprócz tego, od wielkiego mistrza Alofa de Wignacourt, otrzymał komandorie Rossas, , Vila Cova i Algozo. Ukoronowaniem jego kariery był wybór w dniu 17 września 1622 roku na wielkiego mistrza zakonu po śmierci de Wignacourta.
Był pierwszym portugalskim wielkim mistrzem od czasu Alfonsa Portugalskiego i pierwszym wybranym na Malcie.Luis Mendez de Vasconcellos służył na tym stanowisku przez niecałe 6 miesięcy. Zmarł 7 marca 1623 roku i pochowany został w krypcie katedry św. Jana w Valletcie. Jego epitafium głosi:
Jego następcą został Antoine de Paule.
De Vasconcellos był ojcem Joane Mendesa de Vasconcelos, który walczył w wojnie o uwolnienie się Portugalii spod władzy hiszpańskiej ().
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1623 Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu joannitów Kategoria:Kawalerowie maltańscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Évorze