Władysław Piotrowski (ur. 1899 w Niżnym Nowgorodzie, zm. 1997 w Łapach) – polski fotograf, krajoznawca, dokumentalista.
Życiorys Władysław Piotrowski autor najliczniejszej w Polsce spuścizny szklanych negatywów, przez większość swojego życia mieszkał i pracował w Łapach – fotografował przez 50 lat. Pochodził z rodziny herbu Szeszebardzis – ojciec Adam Piotrowski ur. 1867 w Zamakach, matka Michalina z domu Śnieżko ur. 1874 w Maldziunach. Lata dziecięce spędził w Łyświe, gdzie po raz pierwszy zetknął się z fotografią, tam też ukończył szkołę techniczną. Przed I wojną światową wraz z rodzicami mieszkał w Bawirszach (okolice Podbrodzia), w 1914 roku zamieszkał w Zamakach. W 1920 roku, podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 2 pułku piechoty Legionów. Od 1921 roku mieszkał w Białymstoku, w tym czasie podjął pracę w Warsztatach Kolejowych, w Łapach. W 1922 roku zamieszkał w Łapach. W 1926 roku wziął ślub z Reginą z domu Łapińską. W 1933 roku wskutek choroby – nagle utracili syna Janusza.