Od maja do lipca 1919 r. Kałnin dowodził 1 brygadą 1 moskiewskiej dywizji robotniczej, następnie od lipca do sierpnia całą dywizją, a od sierpnia 1919 r. do lutego 1920 r. 54 dywizją strzelecką. Od września 1920 r. do maja 1921 r. dowodził 23 dywizją strzelecką, zaś od 1921 do 1922 – 3 wydzieloną brygadą strzelecką i równocześnie 3 Kazańską dywizją strzelecką. W 1922 r. wszedł do centralnego komitetu wykonawczego Krymskiej Autonomicznej SRR.
Lata 20. i 30. Po zakończeniu wojny domowej, w 1923 r., ukończył Wyższe Kursy Akademickie przy Akademii Wojskowej Armii Czerwonej. Do jesieni 1924 r. dowodził 14 dywizją strzelecką, następnie został zastępcą dowódcy 10 korpusu strzeleckiego. Od czerwca 1925 r. do kwietnia 1926 r. był zastępcą inspektora przygotowania pozawojskowego i fizycznego w Armii Czerwonej. Od września 1926 r. do czerwca 1927 r. był inspektorem ds. strzeleckich i taktycznych zarządu szkoleniowo-ćwiczeniowego Zarządu Głównego Armii Czerwonej. Następnie został szefem sztabu, a od października 1928 r. był zastępcą dowódcy wojsk konwojowych ZSRR. W 1934 r. stanął na czele Zarządu Centralnego Wojsk Konwojowych ZSRR. W roku następnym odszedł do rezerwy, po czym został przeniesiony do Towarzystwa Współdziałania z Obroną i Budownictwem Lotniczo-Chemicznym (Osowiachimu) na stanowisko inspektora.