był on zapomniany i ponownie odkryty około roku 1837, prawdopodobnie przez nauczyciela akademickiego z Brugii, Jana Antoona De Jonghe. Wówczas dzieło znane było pod tytułem Oudvlaemsche liederen en gedichten. W tamtym okresie niewiele było o tym manuskrypcie wiadomo. Dopiero niedawne badania zaczęły rozwiewać pewne wątpliwości i rzucać na dzieło nowe światło poprzez zastosowanie najnowszych technologii. Współcześnie zbiór ten przechowywany jest w Bibliotece Królewskiej w Hadze (od roku 2007).
Zleceniodawca i autorzy Nie jest znany zleceniodawca tego dzieła jak również większość autorów rozmaitych tekstów znajdujących się w Rękopisie Gruuthuse, jednak dwa nazwiska pisarzy pojawiają się w tekście: jednym z nich jest Jan Moritoen, który wspomniany jest w części trzeciej, drugim – Jan van Hulst w części pierwszej i drugiej. K. Heeroma, holenderski filolog i językoznawca, w swojej książce Liederen en gedichten uit Het Gruuthuse-handschrift opisuje, że w tej samej modlitwie w której przez akrostych ujawnia się Jan van Hulst manifestuje się w ten sam sposób jeszcze 11 innych osób: Cateline, Lievin, gheraert, Soete, Adriaen, Trude, Jannin, Ruebin, Coppin, Willem, Makelare.