Nowo przydzielony obszar obsadził III Poznański batalion etapowy. W kwietniu 1921 zlikwidowano Kordon Graniczny Naczelnego Dowództwa WP. Wszystkie kompetencje dotyczące służby kordonowej przekazane zostały dowódcom batalionów etapowych. Dowódcom stacji kontrolnych pozostawiono uprawnienia w zakresie kontroli ruchu osobowego. Linia kordonowa miała zostać obsadzona przez posterunki w sile 2 podoficerów i 8 szeregowych rozlokowane w odległości 4 km od siebie. Na drogach otwartych dla ruchu wystawiane były posterunki kontrolne w składzie 2 podoficerów, 4 szeregowych oraz 2 lub 3 żandarmów. W pierwszej połowie maja przydzielono do dowódcy odcinka kordonowego „Grodno" II Poznański i V Lubelski batalion etapowy oraz II plutonu 20 szwadronu żandarmerii polowej. Odcinek został podzielony na cztery pododcinki: nr 1 „Druskieniki” obsadzony przez II Warszawski batalion etapowy; nr 2 „Sopoćkinie", na który przesunięto II Poznański batalion etapowy, nr 3 „Sejny", ochraniany przez II/24 pułku piechoty, nr 4 „Suwałki" na odcinku „pruskim", obsadzony przez III Poznański batalion etapowy. Planowano też utworzenie 21 posterunków żandarmerii ze składu 22 szwadronu i II/20 szwadronu żandarmerii etapowej.