Enrico Tellini (ur. 25 sierpnia 1871 w Castelnuovo di Garfagnana, zm. 27 sierpnia 1923 we wsi Zepe k. Leskoviku) – włoski generał i polityk.
Życiorys Był synem sędziego. Dzieciństwo spędził w Pontremoli, dokąd skierowano jego ojca. W wieku 13 lat wstąpił do Collegio Militare we Florencji, a po jego ukończeniu studiował w Akademii Wojskowej w Rzymie. Od 1901 służył w sztabie generalnym armii włoskiej w Rzymie. W 1911 wziął udział w wojnie włosko-tureckiej, w randze kapitana. Po zakończeniu działań wojennych został awansowany na majora i mianowany attaché wojskowym w ambasadzie włoskiej w Wiedniu.
W czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim. W bitwie pod Caporetto w 1917 został ranny i wzięty do niewoli. Po zakończeniu działań wojennych otrzymał awans na generała i został skierowany do włoskiego garnizonu, stacjonującego we Wlorze. Kiedy Rada Ambasadorów w 1922 podjęła decyzję o demarkacji granicy grecko-albańskiej na teren sporny skierowano komisję działającą z ramienia Ligi Narodów, której kierownictwo objął gen. Tellini. Komisja zebrała się po raz pierwszy w marcu 1922 w Paryżu. W maju 1923 komisja wyjechała do Albanii, gdzie miała zebrać niezbędne dane do przeprowadzenia demarkacji.