Personel stanowią przede wszystkim wolontariusze (w tym dawni pacjenci psychiatryczni), którzy nie stosują diagnoz psychiatrycznych, nie operują słownictwem lekarskim (medycznym) i nie dzielą pacjentów według jednostek chorobowych.
Pacjenci są zobowiązani do akceptowania regulaminu domu, ze szczególnym uwzględnieniem niestosowania przemocy i niezażywania narkotyków. W większości domów przebywać można przez trzy miesiące, o czym na wstępie informuje się nowo przybyłych (ma to służyć zmotywowaniu podopiecznych do realistycznego wdrażania planów zmian w swoim życiu). Jest to przeważnie okres umożliwiający stabilizację, a w przypadku, gdy do tego nie dochodzi, pobyt można wydłużyć.
Domy ucieczki oferują najczęściej profesjonalną interwencję kryzysową, regularne rozmowy, poradnictwo i konsultacje, przygotowanie do życia poza ośrodkiemDigitale Sociale Kaart DISK, Wegloophuis Psychiatrie, pomoc w zakresie załatwienia mieszkania, pomoc prawną, administracyjną i inne. Nadrzędnym celem działalności ośrodków jest nauczenie podopiecznych odpowiedzialności za swoje życie, aktywności społecznej i autonomii, a także zwalczanie wyuczonej bezradności. Personel domów ucieczki nie jest podzielony hierarchicznie, a decyzje podejmowane są kolegialnie.