W 1963 obiekty zamknięto. Z czasem, w latach 70. XX w. popadły w ruinę, w którym to stanie trwają do dziś (stan na czerwiec 2018). W latach 90. XX w. oraz na początku XXI w. pojawiały się pomysły reaktywacji skoczni. Budowę nowej skoczni K 30 w Rajczy zakładał Narodowy Program Rozwoju Skoków Narciarskich PZN-u, opublikowany w 2004. Koszt prac oszacowano na 220 tys. zł, a 30% finansowania miało pochodzić ze środków samorządowych. Inwestycja ostatecznie nie doszła do skutku.
Rozmiary skoczni Według Władysława Bułki rekord większego obiektu wynosił "ok. 52 m" lub 59 m (ustanowiony przez Kazimierza Maciejowskiego z Czarnych Żywiec). Na mniejszej skoczni najdłuższy skok (33 m) uzyskać miał Michał Zając z LZS Rajcza. Na podstawie wyników zawodów i informacji o rekordach można wywnioskować, że większy obiekt mógł mieć punkt K usytuowany w okolicach 50-55 metra zeskoku, a mniejszy - ok. 30 m. Większa skocznia została wymieniona w spisie obiektów zatwierdzonych przez Główny Komitet Kultury Fizycznej w 1956 roku jako obiekt o punkcie L (wówczas był to punkt oznaczający początek strefy lądowania) przedziału 40-50 m.
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące skocznie narciarskie w Polsce Kategoria:Rajcza