W lutym 1989 Biuro Polityczne KC PZPR powierzyło mu organizację kampanii wyborczej na szczeblu centralnym przed wyborami parlamentarnymi w czerwcu 1989, w marcu tegoż roku został członkiem Centralnego Koordynacyjnego Zespołu Wyborczego, w skład którego weszli także członkowie partii i organizacji społecznych tworzących koalicję wyborcząPaulina Codogni Wybory czerwcowe 1989 roku, wyd. IPN, Warszawa 2012, s. 180, 181. Równocześnie od marca 1989 pełnił także funkcję przewodniczącego Komisji Pracy Partyjnej KC PZPR. W kwietniu 1989 został z ramienia PZPR zastępcą przewodniczącego Państwowej Komisji WyborczejPaulina Codogni Wybory czerwcowe 1989 roku, wyd. IPN, Warszawa 2012, s. 79. W kręgach partyjnych zasłynął przy tym z nadmiernego, jak się później okazało, optymizmu, obawiał się m.in., że wyborcza klęska „Solidarności” da powód do oskarżeń o sfałszowanie wyborówPaulina Codogni Wybory czerwcowe 1989 roku, wyd. IPN, Warszawa 2012, s. 198–199. Z funkcji sekretarza KC PZPR odszedł pod koniec lipca 1989Antoni Dudek Reglamentowana rewolucja, wyd. Znak, Kraków 2014, s. 332, ale pozostał członkiem KC do rozwiązania partii, przewodniczącym Komisji Pracy Partyjnej KC PZPR był także do rozwiązania partii w styczniu 1990.