Okręgi etapowe (OE) – początkowo nieoficjalna nazwa etapów tworzonych przy grupach operacyjnych o różnych kompetencjach oraz dowództwa etapów tworzone na terenie Galicji Wschodniej. Oficjalnie dowództwa okręgów etapowych (DOE) powstały 8 marca 1919 roku.
DOE pełniły na swych obszarach funkcje analogiczne do dowództw okręgów generalnych w kraju. Były kwatermistrzostwami dla grup operacyjnych i podlegały poprzez dowódców grup Głównemu Kwatermistrzostwu.
Dowódcy OE podlegały wszystkie, w obrębie granic znajdujące się oddziały etapowe, robotnicze, zakłady, szpitale, magazyny amunicji, prowiantowe i techniczne, stacje rozdzielcze, żandarmeria polowa i inne. Organami wykonawczymi DOE były dowództwa powiatowe etapów (DPE).
W czerwcu 1919 roku zmieniono kompetencje DOE. Od tego czasu były władzą terytorialną i wojskowo-administracyjną. Podlegały im wszystkie DPE, stacje etapowe i wszystkie urządzenia tyłowe, nienależące organicznie do składu dywizji. Natomiast służbą kwatermistrzowską zarówno frontu jak i etapów kierowały od tej pory kwatermistrzostwa.