Magia grzechu (hiszp. ː Los encantos de la culpa) – jedno z najwybitniejszych auto sacramental Pedra Calderóna de la Barki opartych na tematyce mitologicznej. Głównym wątkiem fabularnym utworu jest pobyt Odyseusza na wyspie Circe.
Geneza utworu Magia grzechu powstała w 1649 roku. Jej argumento zostało oparte na epizodzie z X księgi Odysei opowiadającym o pobycie Odyseusza na wyspie Circe oraz na fragmencie z Metamorfoz Owidiusza. Ze współczesnych Calderónowi autorów warto wskazać na dwa poematy narracyjne Polifemo Luisa de Gongory i La Circe Lopego de Vegi, a także auto sacramental La Navegación de Ulises (Wyprawa Ulisesa) pióra Juana Ruiza Alcei, pustelnika z Santa Quiteria koło Ajofrin (Toledo). W raczej przeciętnej sztuce Alcei Odyseusz również symbolizuje Człowieka, towarzyszy mu pięć Zmysłów, Circe oznacza Grzech. Calderón poznał ten utwór najprawdopodobniej poprzez Joségo de Valdivielsa, który go cenzurował. Na możliwość chrześcijańskiej interpretacji tego mitu zwrócił uwagę ojciec Baltasar de Vitoria w Teatro de los dioses de la Gentalidad (Teatr bogów Pogaństwa, 1619).