brał udział jako delegat w II Zjeździe PPR (14 XII 1948) i w I Zjeździe PZPR (15–21 XII 1948). W pierwszych miesiącach (styczeń–maj) 1949 był starszym instruktorem Wydziału Organizacyjnego KC PZPR, potem został prezesem Zarządu Głównego Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej Prasa. W latach 1950–1951 pełnił funkcję zastępcy kierownika Ośrodka Szkolenia Partyjnego KC PZPR w Warszawie. W 1951 roku wrócił do służby wojskowej jako sekretarz Komisji Kontroli Partyjnej WP (funkcję tę pełnił do 1970). Od 1954 był członkiem Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (do 1968).

W latach 1959–1961 uczył się w Studium Zaocznym Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i uzyskał magisterium prawa na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem Henryka Świątkowskiego Organizacja pracy i wynagrodzenia za pracę w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych. 3 lutego 1973 przeszedł na emeryturę wojskową w stopniu pułkownika.