Podobne ośrodki powstały także we Lwowie oraz w Krakowie, które również wydawały swoje własne pisma poświęcone zagadnieniom matematycznym. We Lwowie już 14 kwietnia 1918 roku powstało Polskie Towarzystwo Matematyczne we Lwowie. Wiodącymi matematykami lwowskimi, którzy wzorem Warszawy utworzyli lwowską szkołę matematyczną byli działacze tego towarzystwa Józef Puzyna, Hugo Steinhaus oraz Stefan Banach. Lwowska szkoła zajmowała się analizą funkcjonalną. Do grona wybitnych uczniów z nią związanych należeli Stanisław Ulam, Stanisław Mazur oraz Władysław Orlicz. Lwowska szkoła matematyczna wydawała od 1929 roku we Lwowie czasopismo Studia Mathematica.
Kolejny, trzeci ośrodek, krakowska szkoła matematyczna, powstał w Krakowie i skupiał matematyków działających w środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Akademii Górniczej w Krakowie. Krakowscy matematycy 2 kwietnia 1919 roku zarejestrowali Towarzystwo Matematyczne i po odrodzeniu polskiej państwowości dążyli do utworzenia Polskiego Towarzystwa Matematycznego, które działałoby w skali ogólnopolskiej co udało się urzeczywistnić rok później. Zajmowali się oni równaniami różniczkowymi oraz geometrią różniczkową. Wybitnymi przedstawicielami tej szkoły byli Kazimierz Żórawski oraz Stanisław Zaremba. Środowisko krakowskie wydawało periodyk matematyczny pt.