thumb|240px|Odsłonięcie pomnika Göpperta w Szprotawie 1 lipca 1900 roku thumb|240px|Odrestaurowany w 2015 pomnik Göpperta w Szprotawie thumb|240px|Dom rodzinny Göpperta w Szprotawie thumb|240px|Park Göpperta w Szprotawie (ur. 25 lipca 1800 w Szprotawie, zm. 18 maja 1884 we Wrocławiu) – niemiecki botanik, paleontolog, lekarz i profesor uniwersytecki. Ojciec profesora prawa , pradziadek laureatki nagrody Nobla z fizyki, Marii Göppert-Mayer.
Życiorys Göppert pochodził ze starego rodu śląskich farmaceutów, mających apteki w Nysie i Szprotawie. W rodzinnej Szprotawie i Nysie uczęszczał najpierw do szkół aptekarskich, potem uczył się w gimnazjum w Głogowie (1812–1813), a następnie (do 1816 roku) w katolickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu, by po przerwie spędzonej na praktykę aptekarską zdać maturę (1821) w gimnazjum w Nysie. W latach 1821–1824 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim medycynę i botanikę (u prof. Ludolfa Ch. Treviranusa), a w roku akademickim 1824/1825 na Uniwersytecie Berlińskim, uzyskując tam w 1825 roku uprawnienia zawodowe lekarza oraz doktorat z medycyny i chirurgii na podstawie rozprawy Nonnulla de plantarum nutritione (poświęconej fizjologii roślin). W 1826 roku osiadł na stałe we Wrocławiu, będąc lekarzem ogólnym, chirurgiem, okulistą i nauczycielem w Szkole Chirurgicznej we Wrocławiu.