Kolejnym etapem jego kariery wojskowej była służba w 14 pułku piechoty, z którego, na przełomie czerwca i lipca 1921 roku, oddelegowany został do poprowadzenia obozu dla młodzieży (obóz ten zorganizowano pod auspicjami Komendy Okręgowej ZHP, nad jeziorem Łuba w pobliżu Włocławka). W I połowie lat 20. XX w. zajmował stanowisko komendanta hufca harcerzy, wchodzącego w skład Chorągwi Harcerzy ZHP Włocławek, kierowanej przez księdza Antoniego Bogdańskiego.
Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, w której kształcił się (wraz ze szkoleniem unitarnym) w okresie od dnia 1 lipca 1921 r. do dnia 7 lipca 1922 roku (uczył się w klasie 41 im. gen. Bema i klasie 44 im. płk. Piotra Wysockiego). Szkołę Podchorążych Piechoty ukończył z 1. lokatą. W okresie od 10 sierpnia 1922 roku do 3 lipca 1923 r. pobierał naukę na kursie w Oficerskiej Szkole Piechoty (utworzonej przy Szkole Podchorążych Piechoty) – w klasie 50 (utworzonej z klas unitarnych 41 i 44), której nazwę zmieniono w międzyczasie na I promocję Oficerskiej Szkoły Piechoty. Uroczysta promocja tegoż kursu odbyła się w dniu 3 lipca 1923 rokuByła to I Promocja Oficerskiej Szkoły Piechoty, podczas której wypromowano 135 podporuczników.. Wacław Miciński, jako prymus rocznika, otrzymał od Prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego ufundowaną przez niego szablę.