Parafia św. Anny w Mosarzu (biał. Парафія Святой Ганны y Мосары) – parafia rzymskokatolicka w Mosarzu. Należy do dekanatu szarkowszczyńskiego diecezji witebskiej.
Historia Kościół ufundował w 1792 r. kasztelan połocki hrabia Robert Brzostowski i jego żona Anna Brzostowska, właściciele Mosarza. Nazwany został na cześć fundatorki. 8 marca 1792 r. przeznaczyli na ten cel 1000 złotych. Fundusz został zatwierdzony 13 marca 1792 r. edyktem biskupa wileńskiego Ignacego Massalskiego. Budynek wzniesiono w stylu klasycystycznym.
W okresie zaborów próbowano wprowadzić liturgię w języku rosyjskim, później w latach 70. XIX w. władze rosyjskie chciały zmienić kościół w prawosławną cerkiew, lecz nie udało się to z powodu oporu wiernych. Gdy proboszcz ks. Jan Szyryn zaintonował po sumie pieśń "Święty Boże, Święty mocny" w języku rosyjskim, wierni wyszli z kościoła. Później miał on zostać obrzucony zgniłymi jajami. W latach 90. XIX w. parafia należała do dekanatu dziśnieńskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w 1922 r. odnowiono kościół. W 1929 r. parafia liczyła 5706 wiernych. Leżała w dekanacie głębockim diecezji wileńskiej. Wówczas powstały liczne wspólnoty parafialne i koła, w tym III Zakon św. Franciszka, Bractwa Żywego Różańca i Trzeźwości, w 1930 założono r. Stowarzyszenie Krucjaty Eucharystycznej Dzieci i Młodzieży.