Najniższą część profilu tworzą piaski i piaskowce kwarcowe cenomanu, na których leżą marglisto-wapienne utwory dwóch pięter: turonu i koniaku. Miąższość kredy opolskiej dochodzi do 250 m.
Stratygrafia kredy opolskiej bazuje przede wszystkim na małżach z grupy inoceramów, , a także na kokolitach i amonitach. W skałach kredy opolskiej występują bardzo liczne skamieniałości śladowe mające znaczenie w rekonstrukcji paleośrodowiska i skamieniałości następujących bezkręgowców: gąbek, małży, amonitów, ramienionogów zawiasowych i jeżowców nieregularnych. Inne grupy makrofauny są rzadsze. Pospolite są też otwornice, zarówno bentoniczne, jak i planktoniczne. Szczątki kręgowców są rzadkie, do najczęstszych należą zęby rekinów i łuski ryb kostnoszkieletowych. Bardzo rzadkie są pozostałości gadów morskich – pliozaurów oraz mozazaurów. Napotkano też napławione skamieniałości roślin lądowych. Z turonu niecki opolskiej pochodzi skamieniałość największego w Polsce amonita, mająca 118 cm średnicy.
Skały węglanowe niecki opolskiej od połowy XIX w. są podstawą przemysłu cementowego Opola.