W czerwcu 1924 należał do spisku antyrządowego, który doprowadził do przejęcia władzy przez zwolenników Fana Noliego. W czerwcu otrzymał stanowisko prefekta Gjirokastry. Po upadku Noliego w grudniu 1924 wyemigrował do Grecji, gdzie zamieszkał w Janinie. W 1929 jego nazwisko pojawiło się w albańskich raportach dyplomatycznych jako osoby związanej z działającym w Janinie Klubem Vorioepirockim. W lutym 1929 wspólnie z Foto Dusim skierował skargę do Ligi Narodów przeciwko Albanii, uznając że ta dyskryminuje chrześcijan. Był także przeciwnikiem autokefalii Albańskiego Kościoła Prawosławnego. W tym czasie pracował nad słownikiem etymologicznym języka albańskiego (wydanym w 1943) i nad słownikiem grecko-albańskim. W 1942 powrócił do kraju i objął stanowisko inspektora w Urzędzie Rady Ministrów.
17 listopada 1944 aresztowany przez funkcjonariuszy Departamentu Obrony Ludu. Stanął przed sądem specjalnym, który 13 kwietnia 1945 skazał go na karę dożywotniego pozbawienia wolności i na przymusową pracę. Karę odbywał w więzieniu w Burrel. W tym czasie prowadził dla więźniów lekcje filozofii. W październiku 1964 wyszedł z więzienia i osiedlił się w Szkodrze. Zmarł na raka żołądka w szpitalu w Tiranie.