28..
Po maturze odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym OO. Bernardynów we Lwowie. Tutaj też złożył śluby zakonne (12 marca 1939). Wybuch II wojny światowej spowodował, że znalazł się w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie kontynuował studia. Święcenia kapłańskie przyjął 8 czerwca 1941 w Krakowie. Ujawnione w czasie edukacji gimnazjalnej talenty do języków (łacina, greka, hebrajski) sprawiły, że w kalwaryjskim klasztorze nauczał kleryków greki i hebrajskiego. Jednocześnie pod kierunkiem ks. Tadeusza Glemmy studiował historię Kościoła. Po zakończeniu wojny 25 lipca 1945 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł magistra teologii (praca dyplomowa pt. Kościelne dzieje Wiązownicy). 12 lutego 1947 obronił doktorat z teologii na podstawie pracy Dzieje Kalwarii Zebrzydowskiej. Od 1945 był nauczycielem akademickim Wydziału Teologicznego UJ w Katedrze Historii Kościoła i w Katedrze Historii Kościoła Powszechnego (pierwsza kierowana przez ks. Glemmę, druga – ks. Jana Długosza). W 1952 uzyskał habilitację (monografia pt. Biskup Piotr Gembicki)J. Mandziuk, Życie i działalność ks. prof. dr hab. Hieronima Eugeniusza Wyczawskiego OFMObs. (1918-1993), „Studia Theologica Varsoviensia”, 31, 1993, nr 1, s. 8-9.M. Banaszak, Ks. Prof. dr hab.