Eduardo Haro Ibars (ur. 30 kwietnia 1948 w Madrycie, zm. 16 sierpnia 1988 tamże) – poeta, felietonista, pisarz, lecz przede wszystkim przedstawiciel i ikona ruchu kulturowego nazywanego “La movida madrileña”.

Rys biograficzny Syn dziennikarzy: Eduardo Haro Tecglen i Pilar Yvars. Wczesne dzieciństwo spędził w Tangerze, a w latach późnego dzieciństwa przeniósł się do Madrytu.

Jego postać jest uważana za symbol “Movidy”. Jeden z pierwszych i niewielu poetów okresu “przejścia w demokrację”. W 1978 roku wydaje książkę zatytułowaną De qué van las drogas, długi wywód na temat popularnych w owym okresie narkotyków wszelkiego rodzaju. W tekście przybliża historię substancji psychoaktywnych, a także opisuje ich użycie w różnych kulturach. Dzieło cieszyło się popularnością wśród nastolatków, którzy spragnieni doznań, eksperymentowali z narkotykami. Eduardo Haro Ibars stał się ikoną „Movidy”, ponieważ odzwierciedlał obraz całego pokolenia, zarówno jako osoba, jak i w swoich tekstach – przedstawiając marginalizację, bunt, nonkonformizm, ale przede wszystkim nową etykę seksualności oraz przedstawiania sztuki.