Paweł Szczygieł (ur. 10 stycznia 1878 w Borusowej, zm. 31 października 1942 w KL Auschwitz) – polski prezbiter, społecznik, polityk ludowy, budowniczy kościołów w Bielczy i Laskowej, właściciel folwarku Roćmirowa koło Bilska.
Urodził się 10 stycznia 1878 roku, jako syn Józefa Szczygła, karbowego w kluczu dóbr Borusowa należących do hr. Potockich, oraz Zofii z domu Zielonka. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie, a od 1901 roku był wikariuszem w Szczepanowie. W 1904 roku przeniesiony został do Borzęcina, gdzie jako ekspozyt rezydował w Bielczy i pełnił obowiązki katechety w nieodległym Borzęcinie.
Zainicjował budowę kościoła w Bielczy, który w 1908 roku został oddany do użytkowania i poświęcony przez biskupa tarnowskiego Leona Wałęgę. Następnie został ekspozytem w Laskowej, gdzie także wybudował kościół. Ponadto zakupił dla powstającej parafii gospodarstwo rolne, stworzył plebanię, wybudował organistówkę i otworzył nowy cmentarzhttp://www.swzygmunt.knc.pl/MARTYROLOGIUM/POLISHRELIGIOUS/BIOs/SZCZYGIELpawel01.pdf. W 1910 roku został proboszczem w Łososinie Górnej i otrzymał godność expositorum canonicale. W nowej parafii nadal działał społecznie, organizując własnym kosztem ochronkę w Łososinie Dolnej, kończąc własnym sumptem ochronkę w Żbikowicach i sprowadzając tamże siostry Rodziny Maryi ze Lwowa.