W marcu 1913 zorganizował kongres albańskich działaczy narodowych w Trieście, a wkrótce po nim dotarł do Szkodry, gdzie wydawał czasopismo Taraboshi, w języku albańskim i włoskim. Z uwagi na radykalizm polityczny wydawanie pisma zablokowała Międzynarodowa Komisja Kontroli, sprawująca nadzór nad Albanią, a Toçiego jako obywatela Włoch wydalono z kraju. Po przybyciu do Włoch został internowany w Cosenzy.
Kariera polityczna Powrócił do Albanii w 1920 i wkrótce uzyskał obywatelstwo albańskie. Pracował początkowo w zawodzie prokuratora, a w 1921 objął stanowisko prefekta Korczy. W tym czasie odegrał istotną rolę w promowaniu idei albańskiego kościoła autokefalicznego, zwalczając oponentów tego projektu. Od 1922 kierował biurem prasowym ministerstwa spraw wewnętrznych. W latach 1925–1927 kierował Sądem Apelacyjnym, zaś w 1937 stanął na czele resortu gospodarki narodowej. W latach 1923–1925 i 1937–1939 zasiadał w parlamencie. Po agresji Włoch na Albanię był zwolennikiem bliskiej współpracy Włochów i Albańczyków. W latach 1940–1942 pełnił funkcję przewodniczącego Najwyższej Faszystowskiej Rady Korporacyjnej (Këshilli i Epërm Korporativ Fashist). Zrezygnował z tej funkcji po nieudanej próbie zamachu na jego życie i wycofał się z życia politycznego.