Uczestniczył w badaniach terenowych do Polskiego Atlasu Etnograficznego. Opracował (wspólnie z J. Klimaszewską) cztery kartogramy PAE, dotyczące zanikania orki w zagony (Zeszyt próbny PAE, Wrocław 1958).
Był żonaty z Ewą Żarnecką, filozofem, profesorem UJ; małżeństwo pozostało bezdzietne. Zmarł 28 lutego 1986 w Krakowie; został pochowany na cmentarzu Batowickim (kwatera E-XXXVI-2-12). thumb|240px|Grób prof. Ewy Żarneckiej-Biały i dra Zbigniewa Białego na Cmentarzu Prądnik Czerwony
Działalność dydaktyczna i badawcza Pod koniec lat 60. podjął studia nad kulturą polskiego Spisza, podczas których wdrażał studentów Katedry Etnologii Słowian UJ w badania terenowe, a także współpracował z naukowcami innych dziedzin z siedmiu różnych krakowskich uczelni – z antropologami, językoznawcami, historykami. Rezultaty badań omawiano w dwóch sesjach: w Nowym Targu (1970) i w Krakowie (1971).
Zainteresowania badawcze Zbigniewa Białego obejmowały również historię etnografii oraz szeroką problematykę historii i teorii kultury. Zajmowała go XVIII-wieczna teoria postępu, ewolucjonizm i neoewolucjonizm, amerykańska szkoła kultury i osobowości, związki między etnologią a filozofią i językoznawstwem.