Gdy po zakończeniu I wojny światowej Polska odzyskała część wybrzeża Bałtyku, autor zabrał się do pisania dzieła związanego z tematem marynistycznym, użytkując doń całe fragmenty dzieł już wcześniej stworzonych, m.in. opery Busola (niem. Der Kompass, inny tytuł Castelletto). Wykorzystał szeroko motywy ludowe, co przysporzyło dziełu przydomek opery ludowej. Dodał też liczne partie chóralne. Ich hieratyczne brzmienie świadczy o dużym oratoryjnym doświadczeniu autora. Karol Stromenger napisał w swej recenzji, że Nowowiejski wybrał bardzo trafnie temat prasłowiański, wiedząc, że mit jest zawsze atmosferą, w której opera romantyczna może się swobodnie pomieścić i wyżyć naturalnie. Niewątpliwym sukcesem opery było dotarcie do szerokich mas odbiorców, co przyniosło autorowi znaczne uznanie. Opera zdobyła w przeważającej większości znakomite recenzje, jednak mimo to kompozytor nie uważał jej za dzieło całkowicie ukończone, co wynikało przede wszystkim z psychiki twórcy, który często nie był zadowolony ze swoich dzieł.
Treść Treścią opery jest oczekiwanie na wschód słońca i ewokacja do dawnych, słowiańskich bóstw, zsyłających dobrodziejstwa pomorskim plemionom w ich bojach przeciwko wrogom.