nie zdołał zrealizować powierzonego mu zadania odcięcia sił białych, prowadzących operację północnotaurydzką, od Krymu, a dowodzony przez niego korpus faktycznie przestał istnieć. Komisja złożona z Rozalii Ziemlaczki, Gleba Bokija i Klimienta Woroszyłowa zdecydowała o formalnym odebraniu Żłobie dowództwa jednostki.
Żłoba został skierowany do 18 dywizji kawalerii, a po śmierci jej dowódcy sam przejął jego stanowisko. W marcu 1921 r. wziął udział w kampanii przeciwko Gruzji, zajmując 19 marca Adżarię, którą wcześniej mienszewicki rząd Demokratycznej Republiki Gruzji przekazał Turcji. Za ten sukces został wyróżniony honorową bronią. W 1921 i w 1922, faktycznie już po zakończeniu wojny domowej, otrzymał kolejno dwa Ordery Czerwonego Sztandaru.
Działacz partyjny W 1923 r. został zdemobilizowany z Armii Czerwonej. Kierował najpierw Komitetem Pomocy Głodującym (Pomgoł), następnie komisją ds. walki ze skutkami głodu (Posledgoł). w 1925 r. stanął na czele komisji ds. poprawy sytuacji dzieci na Kaukazie Północnym, zasiadał także w komisji pomocy zdemobilizowanym czerwonoarmistom i byłym czerwonym partyzantom. Należał do komitetu wykonawczego w Kraju Północnokaukaskim. Od 1927 r. zajmował się organizacją kolektywizacji w regionie, współtworzył m.in.