Zadaniem pielęgniarki jest w tym kontekście rozpoznanie ograniczeń samoopiekuńczych i stwierdzenie zapotrzebowania na nie teraz i w przyszłości, zarówno w zakresie jakościowym, jak i ilościowym. Pielęgniarka ma wspierać, uczyć, kompensować ograniczenia, a przede wszystkim pomagać w samoopiece częściowo lub całkowicie. Jej zadaniem jest zatem pomaganie pacjentowi w wykonywaniu czynności, których sam nie jest w stanie wykonać, lub może je wykonać częściowo. Ma też edukować pacjenta jak radzić sobie z ograniczeniami.
Typy pielęgniarstwa Orem wyróżniła trzy typy pielęgniarstwa: typ kompensacyjny – adresowany do pacjentów w pełni zależnych od pielęgniarki, niezdolnych do samoopieki, typ częściowo kompensacyjny – adresowany do osób z niepełną zdolnością do samoopieki (ograniczenia fizyczne i psychiczne), otrzymujących pomoc pielęgniarską w tych segmentach, gdzie jest to niezbędne (gwarantuje to autonomię podopiecznemu, który umie sam rozpoznać swoje potrzeby), typ wspierająco-uczący – adresowany do pacjentów zdolnych do samoopieki, jednak wymagających wsparcia w zakresie podejmowania decyzji (rola pielęgniarki jest tu doradcza, edukacyjna i motywująca – ma ona przekazywać wiedzę i kształtować umiejętności).
Przypisy
Kategoria:Pielęgniarstwo