Wobec koncentracji sił czerwonych dowództwo Ludowej Armii Komucza zdecydowało się na uderzenie prewencyjne. 27 sierpnia 1918 roku pod Kazań został przerzucony czterotysięczny oddział Władimira Kappela, który niedawno odparł uderzenie na Symbirsk 1 Armii, pod dowództwem Michaiła Tuchaczewskiego. Kappel zamierzał uderzyć głęboko na tyłach wroga, przejąć Swijażsk i most kolejowy na Wołdze, aby przeciąć linie komunikacji czerwonych i zmusić ich do wycofania się spod Kazania. W nocy z 28 na 29 sierpnia biali zaatakowali jednostki Armii Czerwonej w pobliżu Niżniego Usłonu, odrzucili je i skierowali się ku Swijażskowi. Walki w tym rejonie miały najbardziej zacięty charakter. Czerwonym udało się podciągnąć rezerwy; kontratak przeciwko Kappelowi przeprowadziły 1 i 6 pułk strzelców łotewskich oraz oddział rżewski, wspierane przez pociąg pancerny. Przewaga liczebna czerwonych i niedostateczne wsparcie zmusiły Kappela do rezygnacji z pierwotnego planu i do wycofania się, przez tyły przeciwnika, w kierunku Kazania. Rajd ten doprowadził do powstania zamieszania na tyłach czerwonych. Zniszczone zostały tory kolejowe, odebrane wcześniejsze łupy wojenne, opanowana stacja Tiurlema, gdzie biali omal nie wzięli do niewoli Trockiego (jego pociąg znajdował się na bocznicy, 28 sierpnia załoga pociągu samodzielnie broniła mostu na Wołdze).