Rosenberg wyjawiła, że postać Erika Geldena zadającego pytanie „Czy boli cię głowa przy mnie?” pozwoliła Jeessice „uspokoić ją w stopniu, w jakim można ją zapewnić, że przynajmniej nie jest zła. Pomaga jej to trochę bardziej zaufać sobie. I patrzyć, jak kompas moralny Trish psuje się... Jessica zawsze polegała na Trish, jeśli chodzi o kompas moralny, więc kiedy okazuje się, że Trish tak naprawdę wcale nie jest kompasem, Jessica znów musi polegać na swoim własnym kompasie. To także daje jej większą pewność siebie we własnym osądzie”. Trish jako ofiara przemocy, „jest osobą, która nigdy w życiu nie czuła się bezpieczna” do momentu, kiedy „poznała Jessikę, zobaczyła i doświadczyła, co to znaczy czuć się przynajmniej fizycznie bezpiecznie”. Rosenberg zauważyła, że „jej potrzeba bycia bohaterką jest autentyczna. Nie chce, żeby ktokolwiek musiał doświadczyć tego, przez co przeszła, ale niestety zabrakło jej odpowiedniego podejścia”.