Jacek Pasławski (ur. 4 lipca 1942 w ZwierzyńcuPracownicy Katedry Kartografii 1950–2000, w: Prace i Studia Geograficzne Tom 26, Warszawa 2000, s. 164, 171.) – polski kartograf, metodyk i historyk kartografii związany z Uniwersytetem Warszawskim, profesor nadzwyczajny.
Życiorys W 1965 ukończył studia geograficzne na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego. Jego praca magisterska dotyczyła pruskiej mapy Karte des Deutschen Reiches w skali 1:100 000. Po studiach pracował przez cztery lata w Państwowym Przedsiębiorstwie Wydawnictw Kartograficznych. Następnie w 1969 rozpoczął na UW studia doktoranckie. W 1973 obronił pracę doktorską Kartograficzne aspekty regionalizacji geograficzno-ekonomicznej napisaną pod kierunkiem Lecha Ratajskiego i został na UW zatrudniony jako adiunkt. W 1976 odbył roczne stypendium w Kansas University. Habilitował się w 1992 na podstawie rozprawy Kartogram jako forma prezentacji kartograficznej.
Pracując na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1985–1994 prowadził też zajęcia z kartografii i topografii w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. W okresie 1997–2011 był kierownikiem Katedry Kartografii na Wydziale Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego.