Sezon podzielono na trzy fazy: wstępną (która odbywa się wiosną), zasadniczą i finałową (obie rozgrywane są jesienią). W fazie wstępnej drużyny były podzielone na dwie pięciozespołowe grupy (A i B), w których rozgrywki toczyły się systemem ligowym (mecze każdy z każdym, mecz i rewanż). W fazie drugiej, zasadniczej, drużyny zostały podzielone są na dwie grupy: sześciozespołową mistrzowską i czterozespołową trophy. Do grupy mistrzowskiej kwalifikowane były po trzy najlepsze zespoły z obu grup I fazy, pozostałe trafiły do grupy trophy. Każda z drużyn rozgrywała mecz i rewanż z wszystkimi zespołami, z którymi nie spotykała się w fazie wstępnej, a ostateczna klasyfikacja tworzona była poprzez zsumowanie wyników uzyskanych w tej fazie oraz wyników meczów z drużynami z tej samej grupy, które odbyły się w fazie wstępnej. W fazie finałowej wzięły udział cztery najlepsze drużyny z grupy mistrzowskiej i odbyła się on na zasadzie play-off: pierwsza z czwartą oraz druga z trzecią drużyną rozegrały ze sobą pojedyncze mecze półfinałowe, a następnie ich zwycięzcy rozegrały finał, a przegrani mecz o trzecie miejsce. Gospodarzami poszczególnych spotkań w tej fazie były drużyny wyżej sklasyfikowane w tabeli grupy mistrzowskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ekstraliga polska w rugby union (2018) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.