Wspomnienia oraz śmierć W późniejszym okresie mieszkał w Moskwie, gdzie był jednym z pierwszych członków (o numerze 47) Stowarzyszenia Byłych Katorżników Politycznych i Zesłańców. Na łamach wydawanego przez stowarzyszenie czasopisma Каторга и ссылка (Katorga i zesłanie) opublikował w trzech częściach swoje wspomnienia związane z okresem działalności w ruchu socjalistycznym oraz anarchistycznym na ziemiach polskich oraz późniejszym zesłaniu. Pierwsza część wspomnień ukazała się w numerze 5. z 1926 pt. Первое массовое движение на западе России в 1900 годы (Pierwszy ruch masowy na zachodzie Rosji w pierwszej dekadzie XX w.), a dwie kolejne pt. воспоминания о каторге (Wspomnienia o katordze) opublikowano w nr 5. i 6 z 1930.
W tamtym czasie Stowarzyszenie było coraz bardziej poddawane czystkom politycznym ze strony władz bolszewickich. Wiele osób związanych w przeszłości z ruchem anarchistycznym zostało wyrzuconych lub pod przymusem sami odeszli. Granatsztajn nie odszedł jednak i nie został wyrzucony, ale w 1935 Stowarzyszenie zostało zlikwidowane. Jedynym późniejszym znanym faktem z życia Granatsztajna jest jego śmierć. W ramach wielkiej czystki został aresztowany 8 marca 1938 przez NKWD i rozstrzelany 4 czerwca tego samego roku na poligonie Butowo.