Megaloceros giganteus (Blumenbach, 1799) ye una especie fósil d'a familia Cervidae caracterizada por tener os cuernos muit grans (podeban midir mes 3.5 m entre os cabos), representando un caso tipico d'hipertelia. S'ha puesto trobar fosil en muitas paúls d'Irlanda y por ixo tamién ye conoixiu en a literatura anglofona como Irish elk (literalment, "alce irlandés"). En a literatura hispanofona se lo conoix mas como ciervo gigante (litelment "ciervo chigant") u mas tecnicament megalocero, hispanización a partir d'o suyo nombre cientifico, que en griego significa "de grans cuernos".

As representacions de Megaloceros giganteus en l'arte rupestre de Cougnac (Òlt, Occitania), son muito interesants por trobar-se-ie detalles d'a morfolochía externa, como una chepa y una representación d'una bicromía corporal (dos colors). ARRIBAS, Óscar. Fauna y paisaje en los Pirineos en la Era Glaciar. Lynx Ediciones.

Distribución Se troba fósil en tota Europa y enta l'este plegaba dica l'Altai en a glaciación de Würm. Se crei que viviba en selvas ubiertas, marguins de selvas u en paisaches variaus porque os suyos cuernos podeban representar un inconvenient en arias con selva densa. Preferiba zonas de clima humido y temperau, manimenos se troba fósil a sobén con mamuts, rinoceronts lanutos y rens. Como atras especies d'o Pleistoceno europeu fue colonizando as tierras d'o norte que quedaban libres cuan se fundiban as cheleras y se calentaba o clima. Coloniza Irlanda en l'Alleröd (10.600 BP) y o sud de Suecia entre o 11.490 BP y 11.340 BP, desapareixendo como muitas especies de plantas colonizaderas cuan tornó o frido de sopetón en o periodo de Dryas. S'ha puesto demostrar que encara viviba en o sud-ueste d'Escocia dica fa 9.400 anyadas BP (chacimiento de River Cree) y tamién en a Isla de Man dica fa 9.200 anyadas BP. Existe a creyencia, indemostrable encara, que podese sobrevivir en Europa continental dica tiempos protohistoricos y en Irlanda dica la Edat Meya, tenendo en cuenta restos poco calcificaus procedents d'o Caucas, l'aspecto recient de bels restos d'as paúls irlandesas u pinturas irlandesas d'o sieglo XII.

Por o que fa a la suya presencia en os Pireneus, ya amaneix en o interglacial Mindel-Riss de Nauterie y Nestier. Amanix mes a sobén en chacimientos pirenencos d'influencia atlantica (Isturitz, Gatzarria, Pape, Gargas, Montmaurin, Tartré, Camayot d'edat Würm III y en Espeisha d'edat Würm IV) y estió escaso a l'este d'Andorra. O frido intenso propio d'una cordelera como os Pireneus fació que no podese colonizar que as zonas mes templadas cerca d'a mar Cantabrica.

Imáchens

Referencias

Vinclos externos

Categoría:Megaloceros