O pasau perfecto simple d'indicativo indica accions que s'han rematau en o pasau y que no son necesariament relacionadas con o estau de feitos d'a situación present.

A forma que se considera mes cheneral en l'Alto Aragón ye:

persona 1ª Conchugación 2ª Conchugación 3ª Conchugación 1ª Sing. Aduyé Debié Partié 2ª Sing. Aduyés Debiés Partiés 3ª Sing. Aduyó Debió Partió 1ª Plur. Aduyemos Debiemos Partiemos 2ª Plur. Aduyez Debiez Partiez 3ª Plur. Aduyoron/Aduyón Debioron/Debión Partioron/Partión

O pasau perfecto simple presenta variants dialectals d'intrés. En aragonés oriental se fa servir o Pasau perfecto perifrastico común en a Edat Meya en as luengas galorromanicas, que se fa con o infinitivo d'o verbo seguindo a lo present d'o verbo ir como auxiliar (pero con im y iz substituyius por vam y vaz).

A zaguers d'o sieglo XX y principios d'o sieglo XXI l'aragonés ye en camín de desapareixer y ye cada vegada mes restrinchiu a zonas a on precisament ye o pasau perfecto perifrastico a forma usual. Por ixo bi ha propuesta que se pueda fer servir en aragonés común.

En bella variedat d'aragonés y en luengas d'arredol bi ha bels verbos irregulars en o pasau perfecto simple que tienen a silaba accentuada en a radiz en cuenta de tener-la en a desinencia personal, ye por ixo que se dicen "pasaus fuertes". Son pasaus tipo yo fice, ellos túvon d'os verbos fer, tener, haber, trayer, etc...Representan un problema d'interpretación, pus en bella parla d'as vals axials bien conservadas y arcaizants como o belsetán, no se troban.

Se veiga tamién Pasau perfecto simple d'indicativo. Pasau perfecto perifrastico. Perfectos fuertes.