O vegliota yera un dialecto dalmatico charrato en a isla croata de Krk (en italiano, Veglia) que desapareixió de tot o 1898 cuan morió o suyo zaguer conoixedor patrimonial, dito Tuone Udaina. Tuone Udaina conoixeba o vegliota por haber-lis-ne sentito a los suyos pais, que manimenos no li'n transmitioron l'idioma dreitament, por o que no lo teneba como primera luenga. Este dialecto podió ser estudiato por o lingüista italiano Matteo Bartoli qui entrevistó a Udaina. Manimenos tampoco se sabe o grau de fiabilidat d'a información, pus Tuone Udaina no teneba o vegliota como a suya primera luenga y a mes charraba con italianos d'o dialecto veneto. Belunas d'as informacions podeban corresponder a caracters italianos u venecianos.
Lexico d'o vegliota Cualques palabras que dan una ideya d'o vocabulario vegliota: Iuárbul: "árbol". Si, guápto, s(i)apto y kuatuárko: os cardinals "seis", "ueito", "siet" y "catorce". Sául: "sol". Seráur: "chirmana". Jóiva: "uga". Jóin: "un". Oi: "nusatros", voi: "vusatros", Iárba "hierba".
Fonetica As vocals latinas diftongan en muitas circumstancias, tanto as ubiertas d'o latín vulgar como as zarratas: Kuobra < CAPRA ("craba"). Vetruona < VETERANA. Jualb < ALBUM. Juarbul < ARBOREM.
O vegliota tardano palataliza as consonants velars latinas G y C debant de I, E, (GE-, GI-, CE-, CI-), que o dalmata ragusán conservaba, (y tamién historicament tot o dalmata): Vičain ("vecín") Čenk (o cardinal "cinco"),
Tamién palataliza a C en a silaba CU: čol < CULUM, indicando que bi ha habito una fase con a vocal ü.
Categoría:Luengas italo-dalmatas Categoría:Luengas de Croacia Categoría:Luengas muertas d'Europa