O ducau de Brabant yera un feudo d'o Sacro Imperio Romano Chermanico, situato entre o prencipau de Lidje, o condau de Namur, o condau de Flandres y o condau d'Hainaut. As suyas ciudaz prencipals yeran Bruselas, Anvers, Mechelen, Leuven, 's Hertogenbosch y Breda.
Toponimia En os textos comercials escritos en Zaragoza en o sieglo XV se veye Barbant.J Angel Sesma, Ángeles Líbano Zumalacárregui: Léxico comercial en Aragón (Siglo XV), Institución Fernando el Católico, 1982. Tamién veyemos una referencia como Brabán en a traducción aragonesa d'o "Libro d'as Marabillas d'o Mundo":
Historia
En l'anyo 1085 o fedo imperial pasó a o conte Henrique III de Leuven. Frederico I d'o Sacro Imperio Romano Chermanico dito Barbarroya creyó o títol hereditario de duque de Brabant en 1183. Barbarroya lo atorgó por primera vegata a Henrique I de Brabant. En primeras yera un territorio mas chicot entre os ríos Zenne y Dender y os duques lo enamploron progresivament. Godofré I de Leuven, duque de Brabant adhibió o Marquesau d'Anvers, en 1106. Dende alavez, o marquesau se convertió en una unión personal d'o duque de Brabant. En 1200, Breda s'integró en o marquesau y por tanto a o ducau.
O Ducau de Brabant adquirió o país de Dalhem en 1244. Dimpués d'a suya victoria en a Batalla de Woeringen en 1288, s'adhibio o ducau de Limburgo y a sinyoría de 's Hertogenrade y en zaguerías o país de Valkenburg en 1347, propiedaz «dillá d'o Mosa» visto dende a capital d'o ducau. En 1354, o duque Chuan III de Brabant atorgó una carta de libertaz a os ciudadans d'o suyo feudo. En 1430, o duque Felipe III de Borgonya heredó os ducaus de Limburgo; os Países dillá d'o Mosa y o Brabant. Dende alavez, o ducau fació parti d'a unión personal d'es Decisiet Provincias.
Dimpués de 1549 será un d'os Países Baixos espanyols y dende 1713 austriacos. A republica d'as Siet Provincias Unitas ocupó a parti septentrional que se convirtió en una tierra d'a Cheneralidat (que dende 1815 será a provincia d'o Brabant septentrional. En 1795, Francia anexionó o ducau que dimpués se convertirá en Departamento d'o Dyle y Departamento d'os dos Nethes.
Dimpués d'o Congreso de Viena y o Tractau de París, o ducau s'integró en o Reino Uniu d'os Países Baixos.
En 1830 a parti meridional pasó a Belchica.
Lista de duques Dinastía d'os Idulfingos, contes de Leuven thumb|250px|Os Países Baixos en 1477. Brabant amaneixe con o numero ueito Lamberto I de Leuven 1003-1015 Henrique I de Leuven 1015-1038 Otón de Leuven 1038-1041 Lamberto II de Leuven 1041-1062 Henrique II de Leuven 1062-1079 Henrique III de Leuven 1079-1095 Godofré o Barbuto 1095-1139 (1106 duque de Baixa Lorena) Godofré II de Brabant 1139-1142 Godofré o Nino 1142-1186 Henrique I o Piadoso de Brabant 1186-1235 Henrique II o Magnanimo 1235-1248 Henrique III de Brabant 1248-1261 Henrique IV de Brabant 1261-1267 Chuan I de Brabant 1267-1294 Chuan II de Brabant 1294-1312 Chuan III de Brabant 1312-1355 Chuana de Brabant 1355-1404 Wenceslau de Luxemburgo, consort Margalida III de Flandres 1404-1405 (contesa de Flandres y duquesa de Luxemburgo) Felipe II de Borgonya, consort
Dinastia borgonyona Borgonya Antonio de Borgonya, duque de Brabant 1405-1415 Chuan IV de Brabant 1415-1427 Felipe I de Brabant 1427-1429 Felipe II de Brabant 1429-1467 (duque de Borgonya) Carlos I de Brabant 1467-1477 (III de Borgonya) María de Borgonya 1477-1482 Maximiliano d'Austria, consort Felipe III de Brabant 1482-1506 (duque de Borgonya, Felipe I de Castiella) Carlos II 1506-1555 (duque de Borgonya, Carlos I de Castiella y d'Aragón) Países Baixos espanyols Felipe IV de Brabant 1555-1598 (Felipe II de Castella y I d'Aragón) Isabel Clara Euchenia 1598-1621 Alberto d'Austria 1598-1621 Felipe V de Brabant 1621-1665 (Felipe IV de Castiella y III d'Aragón) Carlos III de Brabant 1665-1700 (Carlos II de Castiella y d'Aragón) Felipe VI de Brabant 1700-1714 (Felipe V de Castiella y IV d'Aragón) Países Baixos austriacos 1714-1795 Francia 1795-1815 Reino Uniu d'os Países Baixos 1815
Referencias
Brabant Categoría:Estaus desapareixius