A queimada ye una bebida alcolica gallega, d'orichen desconoixito y atributo popularment por un regular a oríchens celtas; o suyo consumo ye docuentau dende meitat d'o sieglo XX y rodiato de tradicions. Mientres se fa se pronuncia un conchuro ta protecher contra "maldaus" y ta mantener os espritos y atros sers endinos luent de qui en bebe.
thumb|right|200px|Queimada fendo-se thumb|right|200px|Conchuro
Tradición O ritual d'a preparación ye dirichito a aleixar os espritos endinos que, seguntes a tradición aguaitan a os hombres y mullers ta prebar de dar-lis maldato y malmeter-los, bien siga por diversión, por venganza u por cualsiquier atra enchaquia. Cualsiquier ocasión ye buena ta realizar una queimada: una fiesta, reunions familiars u d'amigos. Dezaga d'a cena, en a escuridat d'a nuei (que ye un d'os millors intes ta fer-la), os participants s'achuntan arredol d'o cazolet en cual se fa, preferiblement con as luces apagatas, ta puyar os corazons y estretir os ligallos d'amistanza. Un d'éls s'encarga de dar-li o toque final mientres pronuncia o conchuro devantando un cullar con o liquido en flamas y deixando-ne cayer poquet a poquet en o recipient.
Ingredients Os suyos ingredients prencipals son l'auguardient y o zucre, a os que a ormino se li adhibe a pela d'un limón u narancha, bels grans de café sin de molturar. Bi ha chent que tamién adhibe trozos de manzana, ugas u bel atro ingredient seguntes a tradición d'a comarca.
Preparación En un cazolet de bardo cueto (bi ha cazolez especials ta fer a queimada) s'adhibe l'auguardient en proporción d'unos 120 gramos de zucre por cada litro d'auguardient y a resta d'ingredients.
En un recipient mas chicot (a sobén o cullar con o cual ye rechirata) a parti se culle una chicota cantidat de queimada, sin de limón ni café, y li se preta fuego. Cuando ye cremando se i mete o cullar en o recipient gran dica que s'estendilla por toda a superficie. Dimpués se rechira a moniquet, deixando que puyen as flamas de l'alcol. Se contina rechirando dica que se consume l'alcol y o fuego d'a queimada s'amorta, a ormino deixando los cantos, que no'n s'han amortato. A lo remate d'iste enanto se recita o conchuro.
A queimada ye servita calient, incluyindo toz os ingredients.
"Conchuro" u "Esconchuro" Iste ye o conchuro en gallego que se ha de dicir mientres se fa a queimada:
Mouchos, coruxas, sapos e bruxas. Demos, trasgos e diaños, espritos das nevoadas veigas. Corvos, pintigas e meigas: feitizos das manciñeiras. Podres cañotas furadas, fogar dos vermes e alimañas. Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e raios. Oubeo do can, pregón da morte; fuciño do sátiro e pe do coello. Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello. Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadavres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernales cús, muxido da mar embravecida. Barriga inútil da muller solteira, falar dos gatos que andan a xaneira, guedella porca da cabra mal parida. Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ao do Inferno, e fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, indose bañar na praia das areas gordas. ¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no augardente quedando así purificadas. E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa alma e de todo embruxamento. Forzas do ar, terra, mar e lume, a vós fago esta chamada: si é verdade que tendes máis poder que a humana xente, eiquí e agora, facede cós espritos dos amigos que están fóra, participen con nós desta Queimada.
Se veiga tamién Cremadiello.
Categoría:Bebidas alcolicas d'Espanya Categoría:Cóctels Categoría:Gastronomía de Galicia