A basilica de la Virchen de la Penya u Nuestra Sinyora de la Penya BOA ORDEN VMV/914/2020, de 14 de septiembre, por la que se publica el Acuerdo adoptado por el Gobierno de Aragón, en su reunión celebrada el día 15 de julio de 2020, por el que se aprueban las modificaciones del Nomenclátor Geográfico de Aragón. ye una basilica que se debanta en a villa aragonesa de Graus (Ribagorza, provincia de Uesca). L'actual templo se construyió a meyaus d'o sieglo XVI sobre un edificio romanico anterior. Consta d'ilesia, patio y hespital de pelegrinos con un poliu claustro-mirador.

Historia d'o templo A ilesia romanica d'o sieglo XII En os muros d'a basilica actual quedan restas d’a primitiva iglesia romanica, Sancta María de Villa, que ya apareixe citada en un documento de 1186. Archivo Diocesano de Barbastro, carp. 870, leg. SVict, f. 18v/19r. Copia d'o sieglo XVIII en papel. Latín. B. Se veiga MUR LAENCUENTRA, Jorge: Septembris. Historia y Vida cotidiana en Graus entre los sieglos XI y XV. y CD adchunto: Colección documental de Graus (1050-1450) Ed. Concello de Graus. Ista ilesia, como toda a villa de Graus, yera vinculada a o monesterio de Sant Veturián, por donación d'o rey Sancho Remíriz que conquistó a plaza a os musulmans.

thumb|Etapas d'a construcción d'a basilica d'a Virchen d'a Penya: 1538-43, 1556-60 y 1585-95

A basilica, 1538-1560 En zaguerías d'o sieglo XV a ilesia romanica amenistaba de reparacions. En 1538, o clero y o Concello de Graus quereban debantar un nuevo edificio, que tendría o rango de basilica gracias a las chestions realizadas debant de l'archibasilica de Sant Chuan de Letrán de Roma. A obra debió de prencipiar-se poco dimpués y levar buen ritmo, ya que a calendata de 1543 apareixe en a portalada d'o templo. Manimenos a construcción s'aturó mientres cuantos anyos, probablement por manca de medios economicos.

En 1555, Don Joan de Pomar, abat d'o monesterio de Sant Veturián, sinyó una capitulación con o piedrapiquero Jaques de Anduxes pa rematar a iglesia; no se sabe por qué, a l'anyo siguient, o clero y a villa de Graus alcordoron que dito contrato pasase a mans de Joan Tellet, qui realizó o portegau d'a ilesia, o segundo trampo d'a ilesia y bella grada que une o portegau con o patio y deixó o suyo sinyal en o friso d'o portegau. Astí realizó una puerta pa a capiella de Sant Chuan de Letrán, que reproduce un modelo d'o III Libro d'Arquitectura de Sebastián Serlio.

En 1581, o templo se desvincló d'o monesterio de Sant Veturián y pasó a pender d'o concello d'a villa y d'o bispau de Balbastro. Alavez se realizoron as parez d'a capiella de Sant Chuan de Letrán, la frontera d'a cual s'heba feito bels anyos antis. PERRELA LARROSA, Carlos: El piedrapiquero Joan Tellet, una aproximación a su obra y su personalidad artística. En Actas d'o V Coloquio de Arte Aragonés. Diputación General de Aragón, Zaragoza, 1989.

A casa u hespital, 1585-1595 thumb|Basilica d'a Virchen d'a Penya de Graus, claustro-mirador d'o hespital de pelegrinos Dende o prencipio d'as obras yera prevista a construcción d'un hespital y d'atras estancias. A suya construcción ye posterior a la d'a iglesia, ya que a suya estructura se refirma sobre a d'aquella. Sabemos que ya existiban en 1595, por a noticia d'a muerte de don Miguel Cercito, bispe de Balbastro que murió ixe anyo “en Graus en a Casa de Nuestra Sinyora d'a Penya”. Iste talment estase o promotor d'a obra, ya que en un documento de 1607 se cita a un tal “frai Miguel” que fació istas casas. PERRELA LARROSA, Carlos: op. cit.

O mirador y l'arquería que da a la plaza teneban una clara función de claustro. En ella bi ha inscripciones en griego que invitan a la meditación: unas fan referencia a la Epistola a os Colosenses y atras a las inscripciones d'o Santuario d'Apolo en Delfos. Todo ello, uniu a os modelos de Serlio, fa sospeitar d'a existencia d'un ambient humanista entre los monches d'o lugar.

Os retablos d'o sieglo XVII y o bispe Esmir

No bi ha retablos en l'interior d'o templo, ya que fuoron estricallaus en a Guerra Civil; nomás se salvó o d'a capiella de Sant Chuan de Letrán. Fotografías antigas dan testimonio de toz ellos. O que yera situau en l'altar mayor, d'aire romanista, y os dos laterals fuoron bosaus por Esteban d’Esmir, bispe de Uesca entre 1641 y 1654. LÓPEZ NOVOA, Saturnino: Historia de la muy noble y muy leal ciudad de Barbastro y descripción geográfico-histórica de su Diócesis (2 vols), Barcelona, Pablo Riera, 1861, página 256. A suya escultura funeraria encara permaneixe hue lo día, en a finestra d'o presbiterio, orando en dirección a un retablo y una imachen, que ya no existen. Bi heba atros dos retablos; un d’éls, que tapaba as restas romanicas, yera mas gran mesmo que o que bi heba en o presbiterio y descompensaba por ello tot o conchunto.

O incendio de 1936 A prencipios d’a Guerra Civil a ilesia fue cremada. Archivo Histórico Nacional/1.2.1.62.4.9.1.4//FC-CAUSA_GENERAL,1410, EXP.21, Estado nº 3. O fuego destruyió os retablos, as cubiertas y espaldó a vuelta d'o segundo trampo d’a nau (bi ha fotografías d’a epoca). Tamién se perdioron alavez l'arcón y os uesos de Pedro Cedrán. Inicio de la Cofradía. Cofradía del Santo Cristo y San Vicente Ferrer

Restauracions En 1940 se constituyó una Chunta Pro Restauración, que encargó a reconstrucción d'a vuelta y as cubiertas a l'arquitecto Teodoro Ríos. Posteriorment, debant d'a ruina d'a casa y o claustro, s'emprencipió una nueva restauración en 1974 a cargo de Francisco Asarta Ferraz. Atras restauracions s'han desarrollau ya en iste zaguer sieglo. Fotografías antigas y una relación exhaustiva d'as restauracions

Descripción En l'interior d'a ilesia quedan restas de l'edificio romanico, en concreto en a parti inferior d'o muro d'o evanchelio, a on bi ha una chicota puerta en alto y piedras picadas mas chicotas. L'edificio actual presenta, una nau unica de dos trampos, cubiertos con vueltas de tercelez (a d'os piez yera orichinalment estrelada) y una cabecera plana sobre a que se debanta una torre poligonal rematada en chapitel. Truca o ficacio o achaflanamiento d'os anglos d'os piez d'a nau.

A puerta de dentrada tien arco de meyo punto y a-saber-la decoración: (candelieri, casetons, ancheloz, escudos y guirnaldas) y s'enmarca por columnas unidas por un entablamento. Debant d'ella, o portegau imita as suyas formas corintias. En o suyo friso se troban o sinyal de Joan Tellet en dos cartelas chunto a una chicota mensula que truca o ficacio de l'alufrador. Astí ye tamién a puerta d'a capiella de Sant Chuan de Letrán y una escalinata que une a portegau con o patio. A esquina d'a iglesia nos fa comprender l'achaflanamiento interior, ya que si no s'hese adoptau ista solución os muraus exteriores ocuparían o solar d'ista escalinata.

L' arquería d'o hespital s'ubre a o patio. Astí veyemos como a estructura d'iste edificio se refirma sobre a d'a ilesia. Atra arcada sobre columnas torsas nos ofreixe una sobrebuena anvista de Graus y d'o forcallo d'os ríos Esera y Isabena. En salir, baixando por a rampa, veyemos l'atra esquina d'a iglesia y atra vegada entendemos l'achaflanamiento interior d'a nave, pues atro murau exterior hese impediu o camín d'acceso a o conchunto.

Dende l'exterior se veyen diferencias en os dos trampos d'a ilesia: a primera fase d'as obras articula os suyos panyos con molduras y muraus a segunda, obra de Tellet, que presenta panyos y esquinas lisos. En o conchunto d'o hespital tamién se i veyen dos fases: un modesto edificio de cuatro plantas (refirmau sobre a iglesia y sobre a dentrada a o conchunto) fue de seguras o primero en construyir-se y heba de servir de residencia d'o clero una ampliación, muito mas angluciosa, de tres plantas: a primera, con l'arcada d'arcos de meyo punto que cobeixa a rampa d'acceso; a segunda, con o mirador de columnas torsas; y a zaguera, de ladriello y reconstruyida de tot, a on se trobaban cambras destinadas a hespital de pelegrinos y a on ye actualment un museo d'iconos.

Referencias

Vinclos externos

Amigos de la Peña

Virchen d'a Penya Categoría:Molimentos de Graus