thumb|300px|Mapa historico d'o Escisma d'Occident O Gran Escisma d'Occident u tamién dito lo Escisma Papal ye o termin que s'emplega a sobén ta referir-se a lo periodo de crisi viviu por a Ilesia Catolica entre 1378 y 1417, cuan os dos papas rivals, l'un establito en Roma y l'atro en Avinyón, se consideraban o solo y lechitimo papa. Dende o Concilio de Pisa (1409) n'i habió tres, de papas rivals. O escisma se resolvió a la fin con o Concilio de Gostanza (1414-1417), que mete de nuevo un solo papa reconoixiu por toda la Cristiandat. Manimenos no remató de tot dica 1423 con a muerte de Benedet XIII en Peniscola. Jose-Ramón Julià: Atlas de Historia Universal. Tomo I: De los orígenes a las crisis del siglo XVIII. Editorial Planeta. p 215.
Francia, Escocia, Austria, Nápols, Sicilia, Aragón, Navarra, Castiella y Portugal acatoron a lo principio a lo Papa d'Avinyón Climent VII mientres que lo Sacro Imperio Romano Chermanico, Anglaterra, Polonia, Prusia, Hongría, Flandres, Dinamarca y Suecia refirmoron a lo Papa de Roma Urbán VI.
Referencias
Categoría:Ilesia Catolica