Requena-Utiel ye una comarca castellanoparlant de l'interior d'o País Valenciano, situata en a provincia de Valencia y con capital en Requena.
Encara que historicament perteneixeba a la Corona de Castiella, s'incorporó a lo País Valenciano en o sieglo XIX.
Cheografía De fueras d'a suya marguin meridional, por a on que pasa o río Cabriuel, a comarca de Requena-Utiel ye rodeyada de sierras: sierra de las Cabrillas a l'este, sierra de Mira a lo nord-ueste, sierra d'el Remedio a lo norte. Ye travesada por o río Magre, afluent d'o río Xúcar.
Mugas Muga por o norte y por l'ueste con Castiella-La Mancha, a lo nord-este con Los Serrans, a l'este con a Foya de Bunyol, a lo sud con a Val d'Ayora.
Luengas y parlas
A parla d'a comarca d'Enguera-Utiel se clasifica en o castellano manchego, pero bi ha adstrato aragonés y catalán, visible en: Casos de palatalización d'a L- inicial: llatir, lladre Uso d'o verbo caler, arcaísmo castellano común con l'aragonés y catalán. Lexico con influencia aragonesa y catalana: apanyar, bajoca, baladre, corcar-se, fuchina, majo, melsa, morreras, pansío, repelar, rosigar, talegazo, tío, tresnal, rondalla, pansa, ansí. Casos de conservación d'a F inicial: falcar, fanfarria, femater, fuchina Evolucions d'a S- inicial latina coincidents con l'aragonés: choto, chulla, chiflar, zuro. Conservacions d'as xordas intervocalicas coincidindo con l'aragonés y bel dialecto mozarabe: cayata, acachar. Participios adchectivalizatos fuertes, (con accentuación en a radiz, herencio en muitos casos d'un participio latino): pago, nublo, abrigo. Son arcaísmos castellanos, pero nublo en concreto encara s'usa muito en Aragón, tanto en castellano d'Aragón como en aragonés. Diminutivo -ico, (arcaísmo castellano, propio d'o castellano oriental, usual en castellano d'Aragón pero que no ye chenuino de l'aragonés.