Iste articlo ye sobre un actor aragonés; ta atros usos, se veiga Paco Martínez (desambigación).
Paco Martínez Soria (nombre artistico de Francisco Martínez Soria) (Tarazona, 18 d'aviento de 1902 - Madrit 26 de febrero de 1982) estió un actor y director teatral aragonés, con una destacata presencia en o cine y en o teatro espanyol. Activo en o mundo d'o cine y d'o teatro espanyols dende meyatos d'os anyos 1930 dica la suya muerte, recibió cuantos premios mientres a suya carrera cinematografica.
Primeras anyadas Paco Martínez Soria yera naixito de Tarazona, en a comarca de Tarazona y Moncayo, fillo d'un policía, en una familia prou humilde. Cuan yera un nino, a suya familia marchó a vivir enta Barcelona, a on se formó y a on treballó en una chicota botiga. Estió en ixas envueltas cuan, por o suyo intrés en o teatro, contactó con collas de teatro d'aficionatos d'o barrio de Gràcia, estando en ixe ambient a on conoixió a Consuelo Ramos Sánchez, chirmana d'uno d'os suyos companyers, con qui casó o 24 d'octubre de 1929.
Carrera artistica como profesional En 1934 fació a suya primera interpretación en o mundo d'o cine, como extra en a cinta Sereno y tormenta, d'Ignacio F. Iquino, a qui conoixió en ixas envueltas y que li dirichiría en cuantas d'as suyas cintas en o esdevenidero. En 1936 tamién fació chicoz papels en atras dos cintas d'o mesmo director, Error de juventud y Al margen de la ley.
En esclatar a Guerra Civil espanyola, Paco Martínez Soria decidió deixar o suyo anterior treballo en a botiga, pasando a adedicar-se en exclusiva a o mundo d'o teatro, debutando en 1938 en Barcelona, en meyo d'a guerra, con a-saber-lo exito, rematando por establir a suya propia companyía teatral en 1940 cuan heba rematato a guerra.
Entre 1942 y 1944 estió director y primer actor d'a companyía titular de comedia d'o Teatro de la Zarzuela de Madrit, adedicando-se en exclusiva a lo mundo d'o teatro. En 1950 mercó, chunto a Ignacio F. Iquino, un teatro en Barcelona, lo Teatro Talía de Barcelona, a on se bi alternaban obras de teatro con obras de zarzuela; en 1960 Iquino li vendió la suya parte a Paco Martínez Soria, qui se convertió en o solo propietario d'o local, adedicando-lo dende alavez nomás que a lo teatro y a on escenificó una carrera como actor teatral con a-saber-lo d'exito, convertindo-se en un d'os actors teatrals de comedia mas populars en ixas envueltas.
En os anyos 1950 tornó en o mundo d'o cine, con una carrera discreta dica que en 1965 interpretó a Agustín Valverde pai en la cinta La ciudad no es para mí, de Pedro Lazaga, una cinta con muito exito. Dende alavez alternó la suya presencia en o teatro y en o cine, convertindo-se en ixos dos medios en un d'os actors mas conoixius y populars. En o cine continó con notable exito de publico y critica con cintas como El turismo es un gran invento (1968, Pedro Lazaga), Abuelo Made in Spain (1969, Pedro Lazaga), ¡Se armó el belén! (1969, José Luis Sáenz de Heredia), Don Erre que erre (1970, José Luis Sáenz de Heredia), Hay que educar a papá (1971, Pedro Lazaga), El abuelo tiene un plan (1973, Pedro Lazaga), El calzonazos (1974, Mariano Ozores), El alegre divorciado (1976, Pedro Lazaga), ¡Vaya par de gemelos! (1976, Pedro Lazaga) u La tía de Carlos (1982, Luis María Delgado), que estió la suya zaguera cinta.
Paco Martínez Soria morió en Madrit o 26 de febrero de 1982 por una anchina de peito mientres que se trobaba en l'Hotel Colón de Madrit, estando apedacau dos días dimpués en o fosal de Cabrera de Mar (en a localidat de Cabrera de Mar, a on i viviba).
Premios En 1966 recibió un Premio Fotogramas de Plata a lo Millor Actor de Cine Espanyol por a suya interpretación d'o personache d'''Agustín Valverde en a cinta La ciudad no es para mí (Pedro Lazaga).
Filmografía Paco Martínez Soria en Internet Movie Database.