Sitta carolinensis, tamién denomináu saltapalo blancu y saltapalo de pechu blancu,Trepador Pechiblanco (Sitta carolinensis) Latham, 1790 en Avibase ye un pequeñu páxaru de la familia de los trepadores qu'habita nos montes caducifolios y otres zones forestales d'América del Norte.
Descripción De tamañu pequeñu y aspeutu gordosu, con pescuezu curtiu, la cabeza ye relativamente grande y de color negru na parte cimera, que puede ser gris nes femes. Les plumes del llombu, les ales y la cola son azulea a gris claru, anque les nueve subespecies estremar poles variantes de coloración del plumaxe. El pechu, pescuezu, banduyu y la cara inferior de les plumes de la cola son blancos, en tantu la base de les pates y de la cola ye acoloratada. Tien pates fuertes, picu poderosu y ales y cola relativamente curties.
Mide 13 a 15,5 cm de llargor y 20 a 27 cm de valumbu y el so pesu ta ente 18 y 30 g.
Variaciones xeográfiques thumb|left|Machu de S. c. tenuissima Reconócense nueve subespecies ente les sitas de pechu planco, les cualese clasifiquen de la mesma en tres grupos: el del este de Norteamérica, el de la Mariña del Pacíficu y el de la Gran Cuenca y Méxicu central. El plumaxe de la spartes cimeres de les subespecies occidentales ye más foscu. Les subespecies orientales tienen picu más gruesu y la banda fosca de la cabeza más ancha. Les llamaes o cantares tamién presenten diferencies en cada subespecie.
Anque la población ye numberosa en delles rexones como'l estáu de Washington, Florida y l'occidente de Texas la población torna. Más amenazada ta la subespecie S. c. lagunae de La Llaguna, Baxa California, Méxicu..
Alimentación thumb|left|Secuencia de forrajeo. Xeneralmente busca alimentu sobre los tueros. Aliméntase principalmente de granes y inseutos. Mientres l'iviernu'l 70% de la so dieta son abiyotes y nueces que frecuentemente almacena nel cuévanos de los tueros. Pel branu come mayoritariamente inseutos, como formigues y gorgoyos del pinu, "escames" y diversos cocoideos.Pravosudov, Vladimir V.; Grubb. Thomas C. (1993) White-breasted nuthatch (Sitta carolinensis) in Poole, A.; Gill, F. (eds) The Birds of North America, volume 54. Philadelphia: The Academy of Natural Sciences; Washington, D.C.: The American Ornithologists' Union. 1-16 Retrieved 5 August 2008 Dacuando baxa a tierra y busca pa buscar frutos secos o granes de xirasol.
Pel hibiernu acostuma a conformar bandes con otres especies pa buscar la comida y protexese de los predadores.
Apareyamientu thumb|left|Machu. Ye monógamu y forma pareya dempués d'un cortexu nel que'l machu vence a la muyer, l'espardimientu de la so cola y les ales cayíes mientres bancia escontra alantre y escontra tras, sinón que tamién alimenta al so taragaños de los alimentos. El par establecer un territoriu de 0.10-0.15 quilómetros cuadraos (25-38 acres) nel monte, y hasta 0,2 quilómetros cuadraos (50 acres) en semi-hábitats montiegos y, de siguío, permanecer xuntos mientres tol añu hasta qu'unu de los socios muerre o sume. El nial suel ser un cuévanu natural nun furacu d'árboles en descomposición, dacuando un vieyu nial de picatueru, y de xemes en cuando una caxa nial artificial destinada a la páxaru azul del este. Retrieved 4 August 2008
El cuévanu del nial tien ente 3 y 12 m de fondura, cavada na parte alta d'un tueru y cubierta de yerba y tires de corteza. La fema pon a 9 güevos color blancu a crema con motuda castañal rojizode 19 por 14 mm. La fema guarar mientres 13 o 14 díes. El machu alimenta la fema mientres guara y dambos adultos alimenten los prior to hatching, and the altriciales mientres 18 a 26 díes.
Llamaos El cantar más distintivo ye un kri repitíu rápido con creciente ansiedá y escitación kri-kri-kri-kri-kri-kri-kri-kri; na Montes Rocosos y la Gran Cuenca emiten sicasí un llamáu yididitititit call, y nel Pacíficu o más nasal beeerf.
El cantar d'apareyamientu del machu ye un qui-qui-qui-qui-qui-qui-qui rápido y nasal. El llamáu ente la pareya, principalmente na seronda ya iviernu ye un gritíu nit, repitíu hasta 30 vegaes nun minutu.
Referencies
Enllaces esternos
Internet Bird Collection Videos USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter VIREO photo gallery
carolinensis Categoría:Aves d'América del Norte Categoría:Aves del Neárticu Categoría:Animales descritos en 1790 Categoría:TBSpecies