Zonotrichia leucophrys, tamién conocíu como gorrión de corona blanca, gorrión blancu-coronáu (dacuando confuso escritu ensin guión) y chingolo piquiblanco, ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Emberizidae orixinariu de Norteamérica.
Descripción El so tamañu ye medianu, de normal los adultos tienen aproximadamente 18 cm de llargu, tienen rayes blanques y negres na so cabeza, una cara gris, les sos partes cimeros son veteadas de color marrón y una cola llarga. Les sos ales son marrones coles barres y el pechu ye de color gris claro. Son similares n'apariencia al gorrión garganta blanca pero nun tien les marques blanques nel pescuezu.
Subespecies right|thumb|En California, (Estaos Xuníos) Hai cinco subespecies anguaño reconocíes del gorrión corona blanca (pugetensis, gambelii, nuttalli, oriantha, y leucophrys), variando en comportamientu migratoriu y el hábitat de reproducción.
La subespecie nuttalli ye residente permanente en California, ente que la gambelii puede emigrar hasta'l Círculu polar árticu mientres la estación de cría pel branu. Los páxaros nortizos emigren al sur d'Estaos Xuníos.
Distribución El so hábitat de cría ta en zones con arbustos a lo llargo del norte de Canadá y oeste de los Estaos Xuníos.
El gorrión corona blanca ye bien raramente divangante n'Europa Occidental. Alcontróse un exemplar nel condáu de Cork (Irlanda) en mayu de 2003.Hussey, Harry (2003) The White-crowned Sparrow in County Cork. Birding World 16(5): 203-5 Otru foi atopáu en Another was found in Norfolk (Inglaterra), en xineru de 2008. Reparóse un mozu exemplar n'Ona (Noruega) n'ochobre de 2009.
Comportamientu y alimentación Estos páxaros busquen comida na tierra o na vexetación baxa, pero faen dacuando vuelos curtios p'alimentase d'inseutos voladores. Aliméntense principalmente de granes o otres partes de les plantes ya inseutos. Mientres el iviernu, de cutiu busquen comida en bandada.
Esta especie añera na parte baxa de los arbustos o bien na tierra so los mesmos, poniendo de 3 a 5 güevos de color gris o azul verdoso con marques marrones.
El gorrión de corona blanca ye conocíu pol so mecanismu natural de vixilia, que-y dexa tar despiertu hasta dos selmanes mientres la migración. Esta capacidá foi estudiada pa la so posible aplicación n'humanos, como por casu nel control de la mormeyera nel trabayu por veces o na conducción de camiones.
Imáxenes
Referencies
Bibliografía Chilton, G., M. C. Baker, C. D. Barrentine, and M. A. Cunningham. 1995. White-crowned Sparrow (Zonotrichia leucophrys). In The Birds of North America, Non. 183 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Academy of Natural Sciences, Philadelphia, and The American Ornithologists' Union, Washington, D.C. Kroodsma DE, Baker MC, Baptista LF & Petrinovich L. (1985). Vocal "dialects" in Nuttall's white-crowned sparrow. In Johnston, R F [Editor] Current Ornithology 103-133, 1985. Plenum Press, 233 Spring Street, New York, New York.
Enllaces esternos
Gorrión cabeza blanca en All About Birds (The Cornell Lab of Ornithology) en Patuxent Bird Identification InfoCenter (U.S. Geological Survey) Videos del gorrión cabeza blanca videos en The Internet Bird Collection Fotografíes del gorrión cabeza blanca - VIREO Gorrión cabeza blanca, Birds of Nova Scotia Artículu sobre la reproducción na vidrera d'una ilesia inglesa d'un gorrión cabeza blanca como conmemoración del avistamiento de Norfolk nel Daily Mail
Categoría:Zonotrichia Categoría:Aves del Neárticu Categoría:TBSpecies