El ruibarbo (Rheum rhabarbarum) ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Polygonaceae.
Descripción Ye una planta cultivada que provién del nordés d'Europa (Ucraína). El so altor ye d'hasta tres metros y consta de fueyes con peciolos gruesos que'l so grosez bazcuya ente 2 y 5 centímetros. El color del peciolu varia ente'l verde y el colloráu y ye la única parte comestible, yá que les sos fueyes son tóxiques.«Rhubarb leaves poisoning» (‘envelenamientu con fueyes de ruibarbo’), artículu n'inglés nel sitiu web NLM (National Library of Medicine) - NIH (National Institutes of Health). El so tarmu soterrañu ye un rizoma que lu sirve p'almacenar nutrientes mientres l'iviernu.
Propiedaes
El Ruibarbo ye la planta comestible con mayores concentraciones d'ácidu oxálico, superando a la Espinaca, por causa de ésto, cuando ésta entemezse con metales como'l fierro, calciu o cinc l'organismu nun puede absorber estos minerales de forma efectiva , tamién puede causar que minerales como'l calciu concentrar en ciertes partes del cuerpu de forma ensin deseyar, esto de la mesma puede causar la formación de cálculos renales. En grandes cantidaes l'ácidu oxálico puede provocar dellos tipos de desórdenes incluyendo enfermedaes del tracto pancreáticu y biliar, la enfermedá de los intestinos con inflamación crónica, el síndrome del nuedu ciegu y el síndrome de la crecedera bacteriana.Dr. Duke's Phytochemical and Ethnobotanical Databases Base de datos n'inglés, busca realizada'l 1 d'abril de 2015.C7.S.Plant, Soil and Nutriton Laboratory, Agricultural Research Service, U.S. Department of Agriculture Documentu n'inglés.Oxalic acid and the hyperoxaluric syndromes Documentu n'inglés, Investigación de HIBARD Y. WILIAMS.
Nel ruibarbo, la mayor concentración d'ácidu oxálico alcuéntrase nes sos fueyes, motivu pol cual éstes nun son comestibles. El peciolu de la planta tamién contién ácidu oxálico anque en menor midida polo que al consumilo l'esmalte dental ye atacáu alquiriendo temporalmente una testura aspra, anque nun se señalaron daños irreparables nel dentame.Tratáu de terapeutica y materia médico, 2; Pagina 345.
El ruibarbo frecuentemente ye utilizáu na medicina tradicional china pa tratamientu del estriñimientu y la inflamación por "calor" nel intestín, por cuenta de les sos propiedaes "refrigerantes" y el so tropismu escontra los intestinos.
El tarmu del ruibarbo puede consumise crudu, direutamente o arreglándolo como ensalada y tamién cocíu, en forma de compota, mermelada o como rellenu del pastel de ruibarbo o d'empanaes.
Pol so altu conteníu d'antraquinones, los sos estractos utilizar pal tratamientu de les aftes y otres afecciones de les mucoses bucales y los sos fervinchos úsense como llaxantes.«Ruibarbo», artículu en portugués nel sitiu web Criasaude. Tamién s'utiliza en purgantessobremanera para desparasitar.
La planta vive dellos años, pel hibiernu ésta pierde les sos fueyes y sobrevive gracies a los nutrientes almacenaos nel so rizoma, remaneciendo en primavera. El so collecha realiza enantes del empiezu del branu, porque al crecer produz cada vegada más ácidu oxálico, lo que ye peligrosu pal consumu humanu.
Taxonomía
Rheum rhabarbarum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 372. 1753. Sinonimia Rhabarbarum verum Garsault Rheum franzenbachii Münter Rheum franzenbachii var. mongolicum Münter Rheum undulalum L. Rheum undulatum var. longifolium C.Y. Cheng & T.C. Kao
Referencies
Ver tamién ''Gunnera tinctoria Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica
Bibliografía Flora of China Editorial Committee. 1988-2013. Flora of China (Checklist & Addendum). Unpaginated. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis. Flora of China Editorial Committee. 2003. Flora of China (Ulmaceae through Basellaceae). 5: 1–506. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis. Flora of North America Editorial Committee, e. 2005. Magnoliophyta: Caryophyllidae, part 2. Fl. N. Amer. 5: i–xxii + 1–656.
Enllaces esternos
Rhubarb Info
Categoría:Rheum Categoría:Hortalexes Categoría:Flora d'Ucraína Categoría:Plantes usaes na medicina tradicional china Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies