La ye un arbustu de la familia de les ericácees. thumb|240px|Vista de la planta Descripción Arbustu d'hasta 4 m, profusamente ramificáu, con cañes densamente pubescentes con pelos llisos. Fueyes simples, (2-) 3-4 verticilaes, cortamente peciolaes, lliniares, con marxe marcadamente curváu pela parte inferior (revolutas), ensin pelos. Flores hermafrodites, actinomorfes, tetrámeres, en recímanos terminales. Mota con sépalos soldaos na base, ovaos, aquillaos na metá cimera. Corola de (3,5) 4-5 (5,5) mm, con pétalos soldaos, tubulosa, blancu rosada. Androcéu con 8 estames con anteres incluyíes y con apéndices basales. Ovariu súperu, con estilu llargu llixeramente exerto. Frutu en cáusules d'alredor de 2 mm, con numberoses granes diminutes.

Distribución y hábitat Distribución atlántica. Nel occidente de la Península Ibérica. Naturalizóse nes Islles Britániques, Nueva Zelanda, Australia, California y Ḥawai onde se convirtió n'especie invasora. Habita en encinares y sufrerales frescos, formaciones riberanes y ribayos húmedos. Floria y fructifica dende l'iviernu hasta la primavera.

Taxonomía Erica lusitanica, describióse por Karl Asmund Rudolphi y espublizóse en Journal für die Botanik 2(2): 286. 1799. Etimoloxía Erica: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu ereíkē (eríkē); llatinizáu erice, -ye f. y erica = "uz" polo xeneral, tantu del xéneru Erica L. como la Calluna vulgaris (L.) Hull, llamada brecina.En Flora Vascular

lusitanica: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Lusitania. Sinonimia Erica arborea Brot. Erica codonodes Lindl. Erica polytrichifolia Salisb. Ericoides polytrichofolium Kuntze en The Plant List

Nomes vernáculos

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les ericácees

Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Plantes descrites en 1799 lusitanica Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes invasores Categoría:TBSpecies