. Foi la primer muyer italiana que se graduó como doctora en Medicina.
Anguaño puede paecer difícil entender bien l'impautu que tuvo Maria Montessori na renovación de los métodos pedagóxicos de principios del sieglu XX, una y bones la mayoría de les sos idees güei paecen evidentes. Pero, nel so momentu, fueron innovaciones radicales qu'inclusive llevantaron discutinios ente los sectores más conservadores.
L'autora defendía que'l xuegu ye la principal actividá al traviés de la cual el neñu lleva la so vida mientres los primeros años d'edá, afirmación que menta tamién Jean Piaget. Per mediu d'ésti, l'infante repara ya investiga tou lo rellacionao cola so redolada d'una manera llibre y bonal. Los pequeños van rellacionando les sos conocencies y esperiencies previes con otres nueves, realizando procesos de deprendimientu individuales, fundamentales pa la so crecedera, independientemente del mediu ambiente nel que se desenvuelva (Arango, et.al. 2000:4-9)
Biografía Nació'l 31 d'agostu de 1870 en Chiaravalle, provincia d'Ancona, Italia, nel senu d'una familia burguesa católica. Los sos padres fueron Renilde Stoppani y Alessandro Montessori, militar d'oficiu y home bien estrictu; sicasí, n'el so familia reconocía'l derechu a cierta educación de la muyer.
Estudió inxeniería a los 14 años, depués estudió bioloxía y d'últimes foi aceptada na Facultá de Medicina de la Universidá de Roma "La Sapienza". El so padre opúnxose de primeres pero a pesar d'ello terminó graduándose en 1896 como la primer muyer médica n'Italia. Foi miembru de la Clínica Psiquiátrica Universitaria de Roma. Más tarde, estudió antropoloxía y llogró un doctoráu en filosofía, dómina na qu'asistió a unu de los primeros cursos de psicoloxía esperimental. Ye contemporánea de Freud y desenvolvió la so propia clasificación d'enfermedaes mentales. thumb|290px|right|Colexu Montessori nos Países Baxos, 1915. Fotografía recoyida nel llibru Van Holkema & Warendorf's Uitgevers Mij, Ámsterdam, 1916, que trata sobre'l métodu Montessori. Cuando s'unificaron les provincies italianes ya independizóse Italia, hubo un deterioru na situación económica del país. Nesi momentu, interesar poles condiciones sociales, especialmente de les muyeres. Participó en dos congresos internacionales pa muyeres: unu celebráu en Berlín en 1896 y otru en Londres en 1900. Faló de les muyeres y de los neños, enfatizando les repercusiones que les condiciones de vida tienen sobre la sociedá. En 1898, nun congresu en Turín espunxo la importancia de la educación y atención a neños con defectos mentales y plantegó la rellación ente l'abandonu infantil y el desenvolvimientu posterior de la delincuencia.
Ente 1898 y 1900 trabayó con neños consideraos alteriaos mentalmente. Diose cuenta de qu'estos neños teníen potencialidaes que, anque taben menguaes, podíen ser desenvueltes y que yeren dignos d'una vida meyor ensin representar una carga pa la sociedá. Nesti momentu decidió dedicase a los neños mientres el restu de la so vida. Reparó a los neños d'una institución pa neños “ineducables” xugando coles migayes de la comida, porque nun había nengún oxetu más nel sitiu. Vio que nun seles comíen, sinón que les manipoliaben y diose cuenta de que lo que-yos faía falta yeren oxetos pa tocar, que'l ser humanu tien necesidá d'actividá, de realidá, de cultivar la so intelixencia y personalidaes.
Influencies recibíes Montessori, al desenvolver el so llabor pedagóxicu, afayó los trabayos de dos médicos franceses, Jean Itard (1774-1838) y Eduardo Séguin (1812-1880). El primeru d'estos ye consideráu'l "padre" de la nueva pedagoxía, qu'establez la importancia de la observación nos neños y entiende qu'a los neños nun se-yos puede imponer nada y el segundu creó exercicios y materiales p'ayudar al neñu a desenvolver les sos facultaes, amás d'estudiar el casu del denomináu neñu selvaxe d'Aveyron). Más tarde, conoció los trabayos del pedagogu suizu Johann Heinrich Pestalozzi (1746-1827). Pestalozzi faía énfasis na preparación del maestru, que primero tien de llograr un cambéu na so persona y tien de tener amor al so trabayu. Tamién tien d'haber amor ente'l neñu y el maestru.
Propuesta educativa Ente otros puntos, Montessori diz que la educación basar nun triángulu: Ambiente Amor Rellación Neñu-Ambiente
L'amor referir al respetu, la llibertá con responsabilidá, con llendes y estructura. Valoralo, fe, enfotu, paciencia. Conocer les sos necesidaes. Empatía.
Amor: habilidá de da-y al neñu la posibilidá d'espertar el so espíritu pa dempués apurri-y los medios que correspuendan a esti espertar. Nun ye un métodu pedagóxicu, ye'l descubrimientu del home. Afayó que ye'l neñu quien puede formar al home colos sos meyores o peores carauterístiques. “El neñu precisa ser reconocíu, respetáu y ayudáu. El neñu ye'l padre del home.” Afayó cualidaes qu'emponderen al home nel neñu, como calter, fuercia moral y fuercia de la personalidá, presentes dende la primer infancia anque tienen de ser desenvueltes. Tien de respetase'l derechu del neñu a protestar y opinar: ello trai les capacidaes d'observación, analís y síntesis. Precisamos facilita-yos los medios pa desenvolveles.
Utilizó nel hospital los materiales d'Edouard Séguin, y basándose nestos ellaboró los sos propios materiales. Tenía dos ayudantes ensin nenguna preparación docente, ensin prexuicios nin idees preconcebíes. Son estos dos años la base de les sos conocencies. Llogró que los neños realizaren l'exame estatal: llograron resultaos similares a los de los neños normales. Llegó a la conclusión de que'l neñu normal ta subdesendolcáu.
thumb|230px|right|Páxina del llibru, The New Student's Reference Work, 5 volúmenes, Chicago, 1914 (editáu por Chandler B. Beach (1839-1928).
Ellaboró la Pedagoxía científica: partiendo de la observación y del métodu científicu, ellaboraba los sos materiales y la so filosofía. Al ameyorar la situación socioeconómica n'Italia, fixéronse viviendes d'interés social. Los neños trés a seis años nun diben a la escuela y los constructores esmolecíense porque destruyíen les instalaciones; arriendes d'esto'l ministru d'educación solicitó l'ayuda de María Montessori por que tratara a estos neños. El 6 de xineru de 1907 inauguróse la primer Casa de Neños en San Llorienzo, en Roma. Empezó creándose l'área de vida práutica (hixene y modales) devolviéndo-y la dignidá al neñu. Los neños concentrábense y repitíen l'exerciciu, los xuguetes nun-yos atraíen, yeren pa ratos d'ociu. Refugaben los premios y los castigos, los neños llograben el prestu de realizar solos el so trabayu. Adulces los neños rebalbos normalizáronse, volviéronse atentos, respetuosos, aprendíen con interés y entusiasmu. Yeren 60 neños. En cuenta d'impone-yos regles arbitraries y enllena-yos la cabeza de datos, dexóse-yos llibre'l so espíritu. Cuando a los cuatro y cinco años aprendíen a lleer y escribir como un procesu natural, el mundu conmocionóse. Asina, San Llorienzo dexó de ser un centru de control de neños y convirtióse nun centru d'investigación onde se desenvolvía al neñu con dignidá, llibertá ya independencia. Teníen la llibertá de ser activos y la responsabilidá de saber cómo usar esta llibertá.
1909: primer cursu de guíes Montessori. A esti primer cursu asistieron persones de tolos oficios. Al terminar el cursu, a pidimientu de los Barones Franchetti escribe'l so primer llibru El métodu de la pedagoxía científica. Ende establez el desenvolvimientu de los materiales y el fundamentu del so métodu.
1912: Alexander Graham Bell y la so fía conviden a Montessori a Estaos Xuníos y abren la primer casa de los neños nesi país. Les escueles en EE. XX. multiplíquense y fórmase la American Montessori Association qu'encabezaron Bell y Margaret Wilson, fía del presidente Woodrow Wilson. Esta puxanza del métodu Montessori n'Estaos Xuníos termina de forma abrupta cuando'l Profesor William Kilpatrick en 1914 escribe'l llibru The Montessori System Examined nel que declaró la teoría Montessori como obsoleta y, con dures crítiques esterminar. Kilpatrick yera un reconocíu profesor de la Universidá de Columbia y les sos pallabres tuvieron un fondu impautu nel pensamientu de los sos colegues. Nesti mesmu añu escribe La Autoeducación na Escuela Primaria.
1915: Conferencia Internacional en Roma, a la cual allega muncha xente impresionada pola edá a la qu'aprienden los neños de la Casa de los Neños a lleer y escribir.
1926: fúndase la Real Escuela del Métodu Montessori col sofitu de Benito Mussolini. Les escueles y los centros d'entrenamientu multiplicar n'Italia. Empiecen a apaecer tamién en países como Alemaña. Más tarde, Montessori arrenunciu a l'ayuda de Mussolini, quien quería adoctrinar a los neños pa los sos fines bélicos, lo cual ye incompatible cola llibertá fundamental na so filosofía. El Duce manda cerrar toles escueles, según Hitler n'Alemaña. Abandona Italia y vase escontra Barcelona a los 64 años, onde tien qu'empezar dende'l principiu (1934).
1929: funda la AMI, que sería la encargada de salvaguardar los legaos de la Doctora Montessori. La so sede ta en Países Baxos. Sigue dirixir Mario Montessori, y depués asocéde-y el so nieta Renilde Montessori. En 2007 el presidente ye'l belga André Robertfroid quien foi direutor d'UNICEF.
1935: en Barcelona (España) desenvuelve métodos pa catequesis (relixón). Empecípiase la guerra civil española, fuxe de Barcelona ya instálase n'Holanda, onde vuelve empezar el so llabor.
1938: publica'l so llibru El neñu, el secretu de la infancia.
1939: la Sociedá Teosófica de la India convidar a la India, y vase col so fíu Mario. Al poco, españa la II Guerra Mundial y débese quedar ende. Nesta dómina los ingleses apoderaben la India y anque-y dexaron siguir trabayando, nun la dexaron salir. Manden al so fíu a un campu de concentración (de trabayu) n'India. Mientres, ella dedícase a trabayar colos neños de primaria y aplica el so métodu del llibru de 1912.
1939: cuando vive na India, desenvuelve'l trabayu colos neños de taller y empecipia la primaria Montessori. Espresó entós que l'adultu namái puede ufiertar al neñu los medios necesarios y enseña-y a usalos y qu'él tien de desenvolvese por sigo mesmu. El desenvolvimientu ye personal y naide poder faer por otru. Nesta dómina naz el so interés polos neños de 0 a 3 años. Diz que la educación tien d'empecipiase dende la nacencia. Desenvuelve les Comunidaes Infantiles como propuesta pa sustituyir les guarderíes. Al rematar la guerra torna a Holanda y vuelve a entamar l'espardimientu de les sos idees. Ábrense más escueles Montessori, y empecípiase el movimientu a nivel mundial. Recibe la Lexón d'Honor de Francia pol so destacáu llabor nel campu de la educación, según la condecoración Honoris Causa de la Universidá d'Ámsterdam y ye propuesta tres veces pal Nobel de la Paz.
Por vivir trés guerres cuestionábase sobre'l futuru de la humanidá. Dicía que la salvación atopar nel neñu”. Vivió y trabayó para y polos sos convencimientos de que'l neñu yera un ser distintu y qu'había qu'ayudar a desenvolvese. Tola so vida estudió, trabayó y espublizó la so filosofía.
Vivió'l restu de la so vida nos Países Baxos, onde s'atopa la sede central de la AMI, o Association Montessori International. El so fíu Mario encabezó esta sociedá hasta la so muerte en 1982. Montessori morrió en Noordwijk aan Zee, poco primero d'una entamada visita a África, convidada pol presidente de Ghana.
Métodu Montessori El Métodu Montessori d'educación, basáu nos aspeutos principales del sistema de Froebel, foi aplicáu exitosamente con tou tipu de neños y ye bien popular en munches partes del mundu, a pesar de les crítiques nos principios de la década de los trenta y cuarenta del sieglu XX.