Portugal (nome llocal, República Portuguesa) ye un estáu allugáu n'Europa occidental. La so zona continental alcontrar na Península Ibérica. El país llinda al sur y al oeste col océanu Atlánticu Norte mientres 1793km de mariña y al este y norte con España, a lo llargo de 1214 km. A pesar del tamañu d'esta frontera, Portugal nun reconoz el tramu fronterizu entendíu ente la desaguada de los ríos Caia y Cuncos dende l'anexón del territoriu d'Olivenza per parte del Reinu d'España, en 1801. Esta zona ye reclamada per Portugal, pero oficialmente ye parte integrante de la provincia española de Badajoz.

Xeografía física En total, el país tien un área de 92 391 km², de los cualos 91 951 km² son de la zona continental y 440 km² son de zona marítima. Llendes: Norte: España (más concretamente Galicia). Este: España (más concretamente Castiella y Llión, Estremadura y Andalucía). Oeste: océanu Atlánticu.

Relieve Portugal continental ye dixebráu en dos pol so ríu principal, el Tajo. El Portugal Septentrional tien un paisaxe montascosu nes árees interiores en pandos, cortaes por cuatro llinies que dexen el desenvolvimientu d'árees agricultura-yos fértiles. Ente'l Miño y el Duero puede atopase, d'oeste a este, les fronterices Serra do Larouco (A Peneda 1.535 m.s.n.m.), la Sierra de Xurés / Serra de Gêres; más al sur, pero siempres nesta zona percima del Duero, atópase la Serra da Cabreira y al sur de Bergancia, la Serra de Nogueira y un pocu más al sureste en direición a la frontera española, la Serra de Mogadouro.

Los cumes más altos del país tán na Sierra de la Estrella, allongamientu'l Sistema Central que'l so puntu más levado ye la Torre, con 1.993 metros d'altitú. El monte de Malhão algama los 1.991 m.

Al sur del Tajo, hasta'l Algarve, el paisaxe ye llanu. Los escasos montes son de poca altitú, siendo'l máximu altor del Algarve el monte Fóia (902 m). Hai inclusive zones banzaoses como los valles baxos del Tajo y del Sado.

Ríos, llagos y costa

Río Los principales ríos de Portugal son: Duero (Douro, al norte), desagua en Porto y mientres unos 50 km fai de frontera ente España y Portugal. Tajo (Texu, al centru), desagua en Lisboa y mientres unos 50 km fai de frontera ente España y Portugal. Guadiana (al sur), desagua ente Castro Marim y Ayamonte y mientres más de 100 km fai de frontera ente España y Portugal.

Otros ríos d'importancia son el Miño (Minho), na frontera con Galicia (España) y el Mondego, que naz na Sierra de la Estrella. La mayoría de los grandes ríos portugueses naz n'España y desagüen nel océanu Atlánticu, cola esceición de los ríos Ave, Mondego, Vouga, Zêzere y Sado que nacen en Portugal. El ríu Tâmega desagua nel Duero y el ríu Zêzere desagua nel Tajo. Otros ríos importantes son el Lima y el Cávado.

El so perfil accidentáu, el so réxime bien irregular, carauterizar por severes seques. Por casu, puede tomase'l Tajo, a 150 km de la so desaguada: mientres el branu de 1945, solamente 1 m³/s y 14 200 m³/s en febreru de 1979. Esto fai que los ríos portugueses sían inhábiles pa la navegación. Solo'l Duero y el Tajo y una parte final del Guadiana son navegables. Ye inclusive posible faer cruceros nel Duero escontra España. Si hai tramos del Tajo, del Mondego o inclusive del Sado utilizar pa la regación, los cursos son polo xeneral demasiáu encaxaos pa poder ser utilizaos. Estos cursos d'agua son a cambéu bien utilizaos pa producir enerxía llétrica. Constitúin asina, gracies a les preses, una importante fonte productora d'enerxía llétrica.

Llagos Hai dellos llagos en Portugal, pero son de pequeñu tamañu y llámase-yos más bien lagoas (llagunes): na Sierra de la Estrella hai delles llagunes y valles d'orixe glaciar. Dalgunes llagunes tienen como orixe l'océanu o dalgún ríu; por casu, les llagunes d'Albufeira y Óbidos. Otres aniciáronse ente dunes, como les llagunes de Braças y Vela

thumb|250px|Les condiciones secu y calorosu aniciaron cientos de quemes forestales nel sur y centru de Portugal nel branu de 2003. Esta imaxe foi tomada'l 19 de xineru de 2004, y los repulgos empezaren a opacar árees.

Mariñes La mariña portuguesa ye estensa, y tien 943 km en Portugal continental, 667 km nes Azores y 250 km en Madeira y les islles Selvaxes. La mariña portuguesa desenvolvió sableres, siendo les d'Algarve unes de les más famoses nel mundu. Na Islla Porto Santo, una formación de dunes atraxo munchos turistes. Una carauterística importante ye la ría de Aveiro (cerca de la ciudá portuguesa d'Aveiro, llamada "la Venecia portuguesa"), un delta con 45 km en llargor y 11 km d'anchu, ricu en pexes y aves marines. Hai cuatro canales principales, y ente ellos delles islles y castros, y ye onde s'atopen col océanu los ríos Vouga, Antuã, Boco y Fontão. Dende'l sieglu XVI, la formación d'una especie d'estrechos cabos dieron llugar a una llaguna, a la que se considera unu de les traces hidrográficos más notables de la mariña portuguesa. Por cuenta de estes carauterístiques, la rexón ye un antiguu famosu productor de sal, y mientres l'Imperiu romanu esportó sal a Roma, siendo ésta vista como un bien pervalible. Otra traza interesante de la mariña portuguesa ye Ria Formosa, allugada nel Algarve, con delles islles arenoses y clima favorable tol añu, carauterizáu por branos templaos pero non demasiáu y iviernos, polo xeneral, templaos.

thumb|left|200px|Zona económica esclusiva de Portugal. Amás de la Europa continental, Portugal ta formáu por dos rexones autónomes nel océanu Atlánticu, formáu polos archipiélagos d'Azores y Madeira. Atópase na dorsal mesoatlántica. Madeira atópase na placa tectónica africana, y abarca la islla principal de Madeira, Porto Santo y les más pequeñes Islles Selvaxes. Les Azores, que s'atopen ente les conxunciones de les plaques tectóniques africana, europea y norteamericana, ta sobre la dorsal mesoatlántica. Hai nueve islles nesti archipiélagu, de normal estremáu en tres grupos (Occidental, Central y Oriental) y delles menores Formigas (afloramientos predresos) allugaos ente les islles de São Miguel y Santa María. Dambos grupos d'islles son de naturaleza volcánica, calteniéndose l'actividá sísmica hasta l'actualidá. São Miguel yera, n'orixe, dos islles, que quedaron xuníes por una erupción volcánica en 1563. Hai dellos volcanes submarinos nes Azores, como'l Bancu D. João de Castro, qu'han erupcionado en tiempos históricos (como la erupción del Serrata frente a la mariña de la islla Terceira). Bancu D. João s'atopa ente Terceira y São Miguel, y álzase 14 metros sobre la superficie. La so última erupción foi en 1720 y formó una islla de 1,5 km de llargor y 250 metros d'altitú, que se caltuvo sobre la superficie de l'agua dellos años.

L'últimu volcán qu'entró n'erupción foi'l Vulcão dos Capelinhos (Volcán de Capeliños) en 1957, a lo llargo de la mariña occidental de la Islla Faial, faciendo que creciera'l territoriu de la islla. Los acontecimientos sísmicos son habituales nes Azores. Los científicos predicen que nel futuru podría formase una nueva islla. Nes Azores atopa'l puntu más altu de Portugal: Ponta do Pico, un volcán antiguu, que llega a los 2.351 msnm.

Portugal tien la tercera zona económica esclusiva de la Xunión Europea y la 11ª del mundu. La zona marina sobre la que los portugueses tienen derechos especiales pa la esploración y usu de los recursos marinos, tienen 1,727.408 km².

Portugal continental 327.667 km² Islles Azores 953.633 km² Archipiélagu de Madeira 446.108 km² Total: 1,727.408 km²

Clima Acordies cola clasificación climática de Köppen en Portugal peninsular predominen los climes mediterraneu Csa y oceánicu mediterraneu Csb. Dambos climes carauterizar por un branu secu, sicasí'l clima Csa tien un branu templáu (temperatura medio del mes más templáu superior a 22 °C) ente que'l branu nel clima Csb ye más nidiu, cola temperatura medio del mes más templáu per debaxo de los 22ºC. El clima Oceánicu mediterraneu dar nes zones costeres sacante na mariña del sur (Distritu de Faro quitando l'oeste) y el sur de Lisboa y centru y norte del Distritu de Setúbal, onde se da'l clima mediterraneu. El clima oceánicu mediterraneu dase tamién en zones del interior, especialmente del norte de Portugal, quitando la cuenca del Duero y gran parte del Distritu de Bergancia, onde se da'l clima mediterraneu. El clima mediterraneu Csa dase, amás, nel interior del centru y sur de Portugal. Nel sur de Portugal les precipitaciones son más baxes de forma que'l branu resulta bien secu ente que nel norte les precipitaciones son bien abondoses y el mes más secu llega inclusive a superar los 50 mm nuna pequeña zona. Un tercer tipu de clima, el clima semiárido fríu BSk, dar nuna pequeña franxa del sur, nel últimu tramu en Portugal del Ríu Guadiana.

Nes Islles Azores el clima que más se da (acordies cola clasificación climática de Köppen) ye'l clima oceánicu Cfb, carauterizáu ser un clima templáu, con un branu nidiu y ensin un mínimu estacional notable de precipitaciones. Este ye'l predominante en casi toles islles, solo nes islles de Santa María y de Graciosa nun se repara esta variedá na mayor parte del territoriu. El clima subtropical húmedu Cfa estremar del clima oceánicu por tener un branu templáu. Esti clima, que se da escasamente, reparar nes árees costeres del sur, nordeste y este de la islla de Picu y en pequeñes árees de la mariña de les islles de Corval, de Flores y de San Jorge. El clima oceánicu mediterraneu Csb ye'l segundu más común nes Azores: reparar principalmente nes islles del grupu Central y Oriental, en concretu na rexón oeste de la islla de Faial, nuna pequeña franxa del noroeste de la islla de Picu, en delles zones de la islla Graciosa, na punta sureste de la islla de San Jorge, en gran parte de la franxa costera de les islles de Terceira y de San Miguel y na mayor parte de la islla de Santa María. El clima mediterraneu Csa ye, sicasí, menos común nes Azores: reparar nes zones costeres de les islles de Faial y Graciosa, na rexón oeste de la Islla de Picu, nes mariñes sur y este de la Islla Terceira, en parte de la mariña sur de la Islla de San Miguel y na rexón occidental de la Islla de Santa María. A lo último, el Monte del Pico tien un clima de monte pol so gran altitú, dándose en zones d'altitú media-alta'l clima subpolar oceánicu Cfc, carauterizáu por precipitaciones constantes a lo llargo del añu y per branos más frescos, y dándose el clima de Tundra ET nes zones más altes del volcán, carauterizáu per un branu fríu, pos la temperatura medio del mes más templáu asitiar ente 0 y 10ºC.

Nel archipiélagu de Madeira el clima predominante ye'l clima oceánicu mediterraneu Csb, que dase en casi tola Islla de Madeira sacante en delles zones costeres, de clima mediterraneu Csa, y nes zones de mayor altitú de la Islla de Porto Santo. El clima mediterraneu Csa tamién se da en dellos llugares puntuales d'altitú media de la islla de Porto Santo. Nel restu d'esta islla da'l clima semiárido templáu BSh.

Temperatures