Angers () ye una ciudá francesa, asitiada nel departamentu de Maine y Loira y la rexón Países del Loira.
Los sos habitantes conócense como angevins en francés.
Xeografía Angers ye l'antigua capital d'Anjou. La ciudá ta clasificada como patrimoniu de la Unesco. La ciudá ta asitiada sobre la ribera del Maine, a pocos quilómetros del Loira (Bouchemaine). Esiste un llagu artificial llamáu Llagu del Maine.
Ye un puertu fluvial antiguu de gran actividá. Ye l'encruz (puntu entemediu) ente París y la rexón de Vendée y la Bretaña meridional.
Esiste un gran númberu d'ordes relixoses que los sos misioneros fueron unviaos per tol mundu.
Cola construcción de nuevos proyeutos urbanos, espérase algamar una identidá urbana afecha a la vida moderna y asina salir del sieglu XX carauterizáu pola burguesía y la vida rural. Esisten dificultaes na industria de la electrónica.
Demografía
Tresporte thumb|left|Tranvíes de Angers. thumb|left|autobús multicolor. thumb|Estación Saint-Laud de Angers.
Estación central de Angers St. Laud reconstruyida nel 2001, con conexones direutes de trenes TGVs dende/escontra París (1h30), Nantes (40 mn), Lyon (3h45), Lille, Avignon, Marsella.
Cuenta con un nuevu aeropuertu en Marcé asitiáu a 20 km al nordeste de la ciudá. Tien serviciu regular con conexones a toa Europa.
Cuenta con autopistes que la conecten a París, Nantes, La Roche-sur-Yon, Tours (inauguración nel 2008) y una autopista de circunvalación al norte de Angers (inauguración nel 2008?)
Tresporte urbanu: Angers cunta con una rede d'autobuses heteroxénea que s'estiende al traviés de la periferia (29 comunidaes). Tranvíes con una exa Norte, sur y oeste (inauguración nel 2011)
Otros medios: el centru de la ciudá tien un área piatonal pequeña y un pequeñu númberu de cais comerciales bien transitaes. La rede de víes ciclables ta en desarrollu y fálta-y continuidá en dalgunos de los sos itinerarios (la ciudá ye miembru del club de ciudaes ciclistes). El 2 de mayu de 2012 Francesco Lottuccia, un mozu del norte d'Italia, tuvo un accidente con una tranvía en Foch ensin sufrir nengún dañu, sicasí la tranvía sufrió graves daños y tuvo paralizada la ciudá mientres 3 díes. Entós el 2 de mayu ta reconocíu como'l día del "Lottuccia".
Historia
La prueba más antigua d'habitación humana remontar a 400000 e.C.- Los restos arqueolóxicos que se topen con más bayura provienen de la era del Neolíticu según los hachos de piedra pulida que fueron atopaes. El sitiu de Angers tuvo ocupáu dende esa dómina según l'afayu d'un cairn (sepultura coleutiva so una tertra de piedra) nel castiellu de la ciudá actual.
Afayóse una magnífica espada de la Edá del Bronce nel ríu Maine. Mientres el sieglu V e.C., el pueblu célticu llamáu andes o andecavos establecer nel país, sobre manera al norte del Loira, y -y dio'l so nome. Según les escavaciones efectuaes nel castiellu, el llugar de Angers foi un oppidum abondo trupu y taba ocupáu a la fin de la Edá del Fierro. Los testos, pela so parte, son mudos sobre la capital de los Andes. El nome de Juliomagus ("el mercáu de Xuliu César), de xuru antiguu, nun apaez sinón hasta'l sieglu III." Poblada de primeres por artesanos, la ciudá tomó de siguío un calter más residencial. La nuesa conocencia de la ciudá galorromana ye variable: escaváronse dellos sectores con detalle (la plaza de la República, ENSAM, etc.) nos cualos afayáronse termes y cases (domus) na periferia. Pero los llugares d'habitación de la plebe son menos conocíos por cuenta de que los sos materiales de construcción yeren más susceptibles a la destrucción. La rede viaria galorromana considérase sicasí, más delineada yá que se reconoz la cortil cuadricular romanu.
Coles invasiones de los años 275-276 y l'estáu d'inseguridá permanente del campu alredor, los habitantes abellugar nel puntu más eleváu del llugar (fin del sieglu III - entamu del sieglu IV) y constrúyense muralles que non delimitan más qu'una superficie de 9 ha (llamáu güei día Citar). Estos son, sicasí lo que queda d'ellos, les muertes más visibles del periodu galorromano. Al igual que munches otres ciudaes, el pueblu toma'l nome del pueblo galu que lu habitaba, la tribu d'andar, polo que los romanos llamar: civitas Andecavorum, o Andecavis, que da orixe al nome de la ciudá actual.
El desarrollu del cristianismu creó una nueva estensión. Méntase'l primer obispu alredor del 372 (un tal Defensor, que'l so nome quiciabes nun describía sinón el so títulu o función civil), dende la eleición de Martín de Tours hasta l'obispáu de Tours. La vida monástica enfusó en Angers alredor de la metá del sieglu VI: la primer abadía Sant-Aubin de Angers, foi consagrada según la lleenda por Germán, l'obispu de París, na cual atópase la tumba de de Aubin (obispu de Angers). L'abadía de Saint Serge, fundada polos reis Clodoveo II y Thierry III, construyir a mediaos del sieglu VII.
A partir de los años 850, Angers sufrió pola so situación xeográfica. Los bretones y normandos faen reinar bien la inseguridá nel país que'l conde instalar nel 851 na estremidá suroeste de la ciudá pa supervisar meyor el ríu, el sitiu del actual castiellu. Sicasí, la ciudá invertir en socesives ocasiones. Ésta ye la razón pola que Carlos el Calvo creó en 853 una estensa frontera formada polos territorios d'Anjou, por Turena, el Maine y la rexón de Sées y confiar a Roberto Fuerte (bisagüelu d'Hugo Capeto). Desgraciadamente, Roberto morrió nun combate contra los pirates en Brissarthe, nel 866. El mesmu emperador intervinó nel 873 pa espulsar a los normandos instalaos en Angers. Al nun poder ocupar ellos mesmos el país, los postreros carolinxos, condes d'Anjou, pero sobre manera los condes de París quien depués se converten en duques de Francia, nomaron vizcondes pa rexir nel so llugar. Escontra'l 929, Foulque el Colloráu tomó'l títulu condal y fundó la primer dinastía de los condes d'Anjou que restablecieron adulces l'aselu. Los condes d'Anjou desenvolvieron el so territoriu del que Angers foi la capital. Unu Foulque III Nerra (el Negru) da al condáu la so edá d'oru, munchos castiellos de piedra constrúyense (Loches, Saumur, Montreuil-Bellay, Brissac...).
En 1131 el conde Fulco V el Mozu, casáu con Melisenda, fía del rei de Xerusalén, vuelve rei de Xerusalén hasta 1143. El so fíu Godofredo V d'Anjou (1113-1151) casóse con Matilde d'Inglaterra, fía del rei Enrique I d'Inglaterra. El fíu Enrique Plantagenêt ye conde d'Anjou y del Maine, duque de Normandía, pos duque d'Aquitania y conde de Poitiers pola so muyer Leonor d'Aquitania. En 1152 Enrique ye reconocíu como rei d'Inglaterra. En 1204, los Plantagenêt pierden el condáu familial. En 1246, el rei de Francia Lluis IX da-y a los so hermanu Charles. En 1328, por bodes socesives el condáu esta de nuevu de la Corona. En 1356 el fíu secundo del rei Xuan II ye fechu conde, pos duque d'Anjou. Ye solamente a la muerte del so nietu René en 1480 que'l ducáu vuelve de manera definitiva a la Corona de Francia, anque númberos príncipes, fíos de los reis de Francia tienen el títulu de duque d'Anjou. Unu Philippe de France, nietu segundu de Lluis XIV, hasta ser rei d'España en 1701 como Felipe V tien esti títulu na corte. thumb|center|640px|Vista del Castiellu d'Angers dende'l Maine.
Economía Industria Agroalimentaria Industria Mecánica Fábriques Scania Industria Electrónica Motorola Sitiu antiguu de Bull Industria Aeronáutica Horticultura
Deportes thumb|Estadiu Jean Bouin. Angers tien más de 30.000 llicenciaos y más de 140 clubes.
Les asociaciones deportivesVer: asociaciones deportives d'altu nivel:
Club de balonmano Angers Noyant Angers SCO (fútbol) Club de Baloncestu Angers/Anjou Basket Club 49 (ABC 49) La Vaillante Tennis de Mesa ASGA: les Ducs d'Anjou (Ḥoquei sobre xelu) y los Hawks (ḥoquei en patinos)
Otres asociaciones importantes son:
A.C. Belle-Beille Tennis Angers Budo Karaté Angers Tennis Club Association Angers Nautique Aviron (Asociación naútica) Association Sportive de Vol à Voile (Asociación de botes de vela) Association S.W.I.C.A. (Surf Wind Inter Club Angers) (wind surf) Canoë Kayak Club d'Angers (CKCA) Club Sportif Jean Bouin Angers (Atletismu) École de Voile NDC (Escuela de Vela) Olympique Handball de Ste Gemmes/Loire Vacances Loisirs Sports Aventures (motocicletes touterrén)
Delles cifres de les infraestructura del deporte angevino:la infrastuctura del deporte (en francés)
43 pistes de fútbol, 4 pistes de rugby, 2 pistes de ḥoquei, 10 pistes d'atletismu, 20 ximnasios, 43 ximnasios específicos (unu con un rocódromo), 63 canches de tenis y 6 piscines (2 son olímpiques) 1 centru municipal de tiru al arcu deportivu, 1 campu de tiru al arcu, 1 velódromu al campu, 2 bulodromos, 1 centru rexonal de yudu, 1 centru rexonal de piragüismu, 1 base de remu. 1 pista de patinaxe municipal
Alministración thumb|Casa d'Adam.
Los últimos alcaldes de Angers: 1963-1977: Jean Turc 1977-1998: Jean Monnier 1998-: Jean-Claude Antonini
Cantones de Angershttp://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/pages2009/pdf/dep49.pdf Angers ta partida ente ocho cantones:
Nome Población total (municipal a 01/07/2007) Comuña de Angers Otres comuñes observaciones Angers-Centre 36 917 36 917 0 Totalmente na comuña de Angers. Angers-Est 28 768 17 546 11 222 Incluyi Plessis-Grammoire y Saint-Barthélemy-d'Anjou. Angers-Nord 26 081 9 954 16 127 Incluyi Cantenay-Épinard, La Meignanne, La Membrolle-sur-Longuenée, Montreuil-Juigné, Le Plessis-Mazé y Saint-Lambert-la-Potherie. Angers-Nord-Est 32 729 19 419 13 310 Incluyi Écouflant, Pellouailles-les-Vignes, Saint-Sylvain-d'Anjou y Villevêque. Angers-Nord-Ouest 20 010 7 472 12 538 Incluyi Avrillé. Angers-Ouest 34 833 24 120 10 713 Incluyi Beaucouzé y Bouchemaine. Angers-Sud 23 974 23 974 0 Totalmente na comuña de Angers. Angers-Trélazé 30 388 11 706 18 682 Incluyi Andard, Brain-sur-l'Authion, Sarrigné y Trélazé.
Educación thumb|175px|Arts et Métiers ParisTech thumb|175px|Univ. Católica del Oeste
Una de les más vieyes escueles de Angers ye Arts et Métiers ParisTech (ENSAM), una gran escuela d'inxeniería. Ta asitiada na Abedia del Ronceray dende 1815.
Otres escueles cimeres son :
Universidá d'Angers (cortil de Belle-Beille y de Saint-Serge) Universidá Católica del Oeste (fundada en 1876 pol Sr. Freppel) (conocida como la 'Catho') ESEO : Escuela Cimera d'Electrónica del Oeste, Escuela d'inxeniería electrónica ESSCA: Escuela Cimera de Ciencies Comerciales de Angers, Escuela Cimera de Comerciu ISTIA: Institutu de Ciencies y Téuniques del Inxenieru de Angers ESA: Escuela Cimera d'Agricultura
Cultura
Les artes escéniques thumb|El Gran Teatru, plaza du Ralliement thumb|El xardín del mail thumb|El xardín de les plantes
L'espectáculu en direuto crea la vida cultural de la ciudá y da-y ritmu a ésta al traviés de delles manifestaciones artístiques populares. La ciudá ye la sede d'estructures nacionales y rexonales del teatru, la música y el baille que se complementen les unes coles otres.
La ciudá ta dotada de tres órganos nacionales. Una Orquesta Nacional: ONPL Orquesta Nacional de País del Loira, dirixida por Isaac Karabtchevsky Un Centru Dramáticu Nacional: Nouveau Théâtre d'Angers, l'únicu CDN del oeste, so la direición de Claude Yersin El Centru Nacional de Danza Contemporánea: CNDC dirixíu por Emmanuelle Huynh
Estos grupos tienen misiones d'espardimientos y de creaciones artístiques que se traducen al traviés del recibimientu d'artistes franceses o estranxeros, la formación (el CNDC tamién ye una escuela nacional) y la presentación de creaciones en Francia y l'estranxeru.
Les siguientes organizaciones tamién arriquecen y completen la vida cultural angevina.
La Ópera: La Ópera de Angers-Nantes, qu'oficia en Angers, nel Gran Teatru (Grand Théâtre) Un conxuntu de músicos actuales -y Chabada Una compañía de teatru, de circu y de les artes al campu (arts de la rue): La Compagnie Jo Bithume