derecha|miniaturadeimagen|255x255px|El periquito australianu (Melopsittacus undulatus) consigue'l so color mariellu d'un psittacofulvin pigmentu y el so color verde d'una combinación del mesmu pigmentu mariellu y color estructural azul. El periquitu azul con blancu del fondu escarez del pigmentu mariellu. Les marques escures en dambes aves deber al pigmentu negru eumelanin. Los pigmentos biolóxicos, tamién conocíos como pigmentos o biocromos son sustancies producíes por organismos vivos que tienen un color resultáu de l'absorción selectiva de color. Los pigmentos biolóxicos inclúin pigmentos vexetales y pigmentos de flores. Munches estructures biolóxiques, como los güeyos, les plumes, la piel y el pelo contienen pigmentos como la melanina en célules especializaes llamaes cromatóforo.

El color del pigmentu difier del color estructural, en que ye'l mesmu color ensin importar l'ángulu dende'l que se ve, ente que el color estructural ye'l resultáu de la iridiscencia o reflexón selectiva, de normal por cuenta d'estructures de múltiples capes. Por casu, les ales de la caparina típicamente contienen color estructural, a pesar de que munches caparines tienen célules que tamién contienen pigmentu.

Pigmentos biolóxicos Ver Sistema conxugáu pa conocer los enllaces del electrón que faen qu'estes molécules tengan pigmentu. Hemo/porfirinas: Clorofila, bilirrubina, hemocianina, hemoglobina, mioglobina Emite lluz: luciferina Carotenoides: Hematocromos: (algal pigmentos, amiestos de carotenoides y el so derivaos) Carotenu: Alfa y beta caroteno, licopenu, rodopsina Xantófila: cantaxantina, zeaxantina, luteína Proteicu:fitocromo, ficobiliproteína Enolatos de polieno: Una clase de pigmentos coloraos únicos pa los loros Otru: melanina, urobilina, flavonoides

Pigmentos en plantes miniaturadeimagen|Modelu qu'enllenáu espacial de la molécula de clorofila. miniaturadeimagen|L'antocianina da a estos pensamientos la so pigmentación morada. La función primaria de los pigmentos nes plantes ye la fotosíntesis, que utiliza'l pigmentu verde, clorofila xunto con dellos pigmentos coloraos y mariellos qu'ayuden a prindar tanta enerxía lluminoso como sía posible.

Otres funciones de los pigmentos nes plantes inclúin atraer inseutos escontra les flores p'afalar la polinización.

Los pigmentos de la planta inclúin una variedá de distintes clases de molécula, incluyendo porfirina, carotenoides, antocianinas y betalaína. Tou pigmentos biolóxicos absuerbe selectivamente ciertos llonxitúes d'onda de la lluz mientres reflexen otres.Lee, DW (2007) Nature's palette - the science of plant color.

Los principales pigmentos responsables son: Clorofila: ye'l pigmentu primariu nes plantes; ye una clorina qu'absuerbe llonxitúes d'onda colorada y azules de la lluz ente que reflexa'l verde. Ye la presencia y relativa bayura de clorofila lo que da'l color verde a les plantes. Toles plantes terrestres y les algues verdes tienen dos formes d'esti pigmentu: clorofila a y clorofila b.Laminariales, diatomees, y otres heterokontofita fotosínteticas contienen clorofila c en cuenta de b, mientres les algues coloraes tienen namái clorofila a. La clorofila ye'l mediu principal qu'usen les plantes pa interceptar la lluz y llevar a cabu la fotosíntesis. Carotenoides: son terpenos coloraos, naranxa, o mariellos. Mientres el procesu de fotosíntesis, tienen funciones na recoyida de lluz (como pigmentos accesorios), en fotoprotección (disipación de la enerxía por aciu un apagáu non fotoquímicu según la eliminación del oxíxenu singlete pa prevenir el dañu semeya-óxidativo ), tamién sirven como elementos proteicos estructurales. En plantes más altes, sirven como preformadores de la hormona de planta ácidu abscisíco. Les plantes, polo xeneral, contienen seis carotenoides ubicuos: neoxantina, violaxantina, anteraxantina, zeaxantina, luteína y beta caroteno.Young AJ, Phillip D, Savill J. Carotenoids in higher plant photosynthesis. La luteína, ye un pigmentu mariellu atopáu en frutes y vexetales y ye'l carotenoide más abondosu en plantes. Licopeno, ye'l pigmentu coloráu responsable pal color de los tomates. Otros carotenoides menos comunes nes plantes, inclúin a la epoxi-luteína (en munches especie maderices), lactucaxanthin (atopáu na llechuga), y alfa caroteno (atopáu nes cenahories).García-Plazaola JI, Matsubara S, Osmond CB. Nes cianobacteria esisten otros carotenoides como la cantaxantina, mixoxantófila, sineoxantina, y equinenona. Les algues fotótrofas como los dinoflagellata usen peridina como pigmentu p'absorber la lluz. Ente que los carotenoides pueden atopase xuníos dientro de les proteínes que xunen a la clorofila tales como los centros de reacción fotosintétiques obligatories como los centros de reacción fotosintéticos y complexos fotosintéticos, tamién s'atopen dientro de les proteínes especializaes pa carotenoides como la carotenoproteína naranxa de cianobacteries. Antocianinas (Lliteralmente "floriar azul") ye un pigmentu flavonoide soluble n'agua qu'apaez nel rangu del colloráu al azul, según el pH. Atópase en tolos texíos de plantes altes, apurriendo color en fueyes, raigaños de plantes, raigaños, flores y frutes, anque non siempres en cantidaes abondes pa ser perceptible. La antocianina ye más visible nos pétalos de flores de munches especies.Lee, DW (2007) Nature's palette - the science of plant color. miniaturadeimagen|Les Bráctea de les bugambilias deben el so color a la betalaína. Betalaínes: son pigmentos coloraos o mariellos. igual que les antocianinas son solubles n'agua, pero a diferencia d'elles, tas son sintetizaes pola tirosina. Esta clase de pigmentos atópase namái nos cariofilales (incluyendo'l cactus y l'amaranto), y nunca s'atopen en plantes que contengan antocianinas.Lee, DW (2007) Nature's palette - the science of plant color. Tamién son responsables del color coloráu del betabel. Una manifestación particularmente notable de la pigmentación en plantes puede reparase nel cambéu de coloración na seronda, un fenómenu qu'afecta a les fueyes de normal verdes de munchos arbustos y árboles caducifolios pol cual tomen, mientres unes cuantes selmanes na estación de seronda, delles solombres de colloraos, mariellos, púrpura, y marrón. La clorofila degradar en tetrapirroles incoloros tamién conocíu como catabolitos de clorofila non fluorescentes (NCCs). Cuando la predominante clorofila degrádase, revélense los pigmentos escondíos de xantófilas mariellos y beta-carotenos naranxes. Estos pigmentos tán presentes mientres l'añu, pero los pigmentos coloraos, les antocianinas, son de nuevu sintetizaos una vegada qu'aproximadamente la metá de la clorofila degradóse. Los aminoácidos lliberaos pola degradación de los complexos fotosínteticos almacenar mientres l'iviernu nos raigaños d'árbol, cañes, raigaños, y tuerus hasta la próxima primavera cuándo se reciclen pa volver a la fueya del árbol.

Pigmentos n'algues Les algues son organismos fotosintéticos bien diversos, que s'estremen de les plantes en que son organismos acuáticos, nun presenten texíu vascular y nun xeneren embrión. Sicasí dambos tipos d'organismos comparten el tener pigmentos fotosintéticos, qu'absuerben y lliberen enerxía que darréu ye utilizada pola célula. Estos pigmentos amás de les clorofiles, son les ficobiliproteínes, fucoxantinas, xantofilas y carotenos, que sirven p'atrapar la enerxía de la lluz y conducila al pigmentu primariu, que se va encargar d'empecipiar les reacciones de fotosíntesis oxigénica. +Tabla 1.- Pigmentos fotosintéticos nos distintos grupos d'alguesPigmentoAlgues verdes y plantes terrestres -Clorofila a y bAlgues coloraes y cianobacteries -Clorofila a -Ficobiliproteínas:.

-Ficoeritrina.- pigmentu coloráu-moráu, ye'l dominante nes especies que tienen un color coloráu-moráu.

-Ficocianina.- pigmentu azul, dominante en delles especies d'estos grupos polo que presenten un color azul-verduscoAlgues pertenecientes a la llinia mariella, diatomees y algues cafés -Clorofila a y c -Xantofila

-Fucoxantina

Pigmentos n'animales La pigmentación ye utilizada por munchos animales como un mediu pa protexese, por aciu el camuflaxe, mimetismu, o coloración p'alvertir a otros animales la so toxicidá y asina evitar ser depredados.. Dellos animales incluyendo pexes, anfibios y cefalópodos tienen cromatóforos qu'usen pa camuflase col fondu, empareyando'l so color con ésti.

La pigmentación ye utilizada ente animales pa señalizar, tal como se fai na seleición sexual. Por casu, dalgunos cefalópodos utilicen los sos cromatóforos pa comunicase.

El fotopigmento rodopsina, atrapa la lluz como primer pasu na perceición de la lluz.

Los pigmentos de la piel como la melanina pueden protexer los texíos de quemadures solares pola esposición a radiación ultravioleta.

Aun así, delles estructures biolóxiques n'animales, como'l grupu hemo, qu'ayuda tresportar oxíxenu nel sangre, el so color ye resultáu de la so estructura. El so color nun tien una función de proteición o de señalización.

Enfermedaes y condiciones Hai una variedá d'enfermedaes y condiciones anormales n'humanos y animales por cuenta de la pigmentación, yá sía pola ausencia o perdida de pigmentación, por célules de pigmentu o pola producción por demás de pigmentu. Albinismu: ye un desorde heredáu carauterizáu pola perda total o parcial de melanina. Humanos y animales que carecen albinismu son llamaos albinista (el términu albín tamién ye utilizáu, pero puede ser consideráu como ofensivu cuándo ye aplicáu a persones). Ictiosisis: tamién llamada "piel de pexe", ye una condición heredada na cuál el síntoma ye una producción por demás de melanina. La piel ye más escura de lo normal, y carauterízase por trate más escura, escamosa y seca. Melasma: ye una condición en qué enllordies pigmentación marrón escuru apaecen na cara, influyida por cambeos hormonales. Cuándo asocede mientres un embaranzu, esta condición se apellida la mázcara d'embaranzu. La pigmentación ocular ye una acumuladura de pigmentu nel güeyu, y puede ser causada por medicación con latanoprost. Vitiligo: ye una condición en qué hai una perda de célules que producen pigmentos llamaos melanocitos en partes de piel.

Pigmentos n'animales marinos

Carotenoides y carotenoproteinas Los carotenoides son el grupu más común de los pigmentos atopaos en naturaleza.Nadakal A. M.. Atopáronse alredor de 600 clases distintes de carotenoides n'animales, plantes, y microorganismos.

Los animales son incapaces de producir los sos propios carotenoides asina que los llogren estos pigmentos de les plantes. Les carotenoproteinas son especialmente comunes ente los animales marinos. Estos complexos son responsables de dellos colores (colloráu, púrpura, azul, verde, etc.) qu'usen estos invertebraos marinos p'apariase en rituales y en camuflaxe. Hai dos tipos principales de carotenoproteinas: Tipu A y Tipu B. El tipu A tien carotenoides (cromógeno) los cuálos tán estequiómetricamente acomuñaos con una proteína senciello (glicoproteína). El segundu tipu, Tipu B, tien carotenoides que tán acomuñaos con una lipoproteína y polo regular ye menos estable. Mientres el tipu A ye xeneralmente atopáu na superficie (conches y pieles) d'invertebraos marinos, el tipu B atópase en güevos, ovarios, y sangre. Los colores y l'absorción carauterística d'estos complexos de carotenoproteinas basar na unión química del cromógeno y de les subunidades proteiques.